ตรงหน้า ก็ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
แม้ว่าหญิงรับใช้สองคนของเรือนไห่ถังจะถูกจับมัดอยู่ที่พื้น แต่พวกแม่บ้านโจวก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าใดนัก แต่ละคนจมูกช้ำหน้าบวมยังไม่ต้องพูดถึง เสื้อกันหนาวโดนกระชากขาด ผมเผ้าก็โดนดึงทึ้งจนล้านแล้ว!
ไหนจะพวกบ่าวรับใช้กับผู้คุ้มกันเรือนสิบกว่าคนที่ลุกไม่ขึ้นพวกนั้นอีก...
“ฝีมือใคร” เหล่าฮูหยินตวาดกร้าว
ถานเอ๋อร์เอ่ย “ข่อยเฮ็ดเอง!”
เหล่าฮูหยินสีหน้าตกตะลึง “เจ้าน่ะรึ”
ลู่สิงโจวเบนสายตาสงสัยมาตกบนร่างถานเอ๋อร์
เมิ่งเชียนเชียนเอ่ยกับลู่สิงโจวว่า “ท่านพ่อ ตั้งแต่ที่ลูกโดนลักพาตัวไป ก็มักจะฝันร้ายจนสะดุ้งตื่นตลอด ลูกคิดว่า บางทีข้างกายน่าจะมีสาวใช้ที่ป้องกันตัวได้ไว้สักคน เมื่อวานจึงได้ไปซื้อถานเอ๋อร์มาจากร้านนายหน้าเจ้าค่ะ”
เหล่าฮูหยินแค่นเสียงเอ่ยว่า “นั่นก็ไม่ควรตีคนในจวนเช่นนี้อยู่ดี!”
เมิ่งเชียนเชียนเอ่ยอย่างใจเย็น “ท่านย่า แม่บ้านโจวไม่สนใจรักษาชื่อเสียงให้หลานเลย พาบุรุษสิบกว่าคนบุกเข้ามาในเรือนของหลานอย่างโจ่งแจ้ง หากมิใช่ถานเอ๋อร์ไล่คนออกมา ชื่อเสียงของหลานเกรงว่าคงป่นปี้แน่แล้ว ชื่อเสียงของหลานเสียหายนั้นไม่สำคัญ แต่หากทำให้ท่านพี่เสียหายไปด
