ุกให้ชมแล้ว
มีคนทอดมองหลินหว่านเอ๋อร์พลางพึมพำว่า “พูดสิ เป็นใบ้รึ”
ลี่ว์หลัวรีบอธิบายว่า “ฮูหยินของข้า…ลำคอเสียหาย พูดจาไม่ได้ตั้งนานแล้ว!”
ปั้นซย่าเท้าเอวยิ้มเย็น “พูดจาไม่ได้ เช่นนั้นนางอยู่ที่จวนบ่นถึงหวังฮูหยินได้อย่างไรหรือ ใช้เท้าบ่นหรือไร”
ลี่ว์หลัวหน้าแดงเห่อ
“อีกอย่าง คุณหนูของข้าแม้แต่น้ำชาอนุจากนางสักถ้วยก็ยังไม่เคยได้ดื่มเลย เรียกอนุยังไม่มีสิทธิ์ นึกไม่ถึงว่าจะกล้าเรียกฮูหยิน! วันนี้ข้าจะสั่งสอนธรรมเนียมให้เจ้าก่อนแล้วกัน!”
ปั้นซย่าไม่ใช่มะกอกนิ่ม เมื่อก่อนคุณหนูยอมให้พวกนาง ยามนี้ความสัมพันธ์แตกหักแล้ว มีอะไรให้ต้องอดทนอีก
ปั้นซย่ายกมือขึ้นสะบัดตบหน้าลี่ว์หลัวฉาดหนึ่ง!
หลินหว่านเอ๋อร์เห็นเข้า ก็ยกมือสะบัดตบปั้นซย่า
เมิ่งเชียนเชียนพลิกมือสะบัดตบเพียะๆ สองฉาดจนหน้าหัน ทำเอาหลินหว่านเอ๋อร์มึนไปหมด!
ท่ามกลางฝูงชน มีเสียงสูดหายใจลึกสูงๆ ต่ำๆ ดังขึ้น
มารดามันเถิด รุนแรงจริงๆ!
ฝูงชนหันมองเมิ่งเชียนเชียน นี่คงเป็นภรรยาเอกตัวจริงกระมัง
ลี่ว์หลัวกุมแก้ม ทั้งหวาดทั้งเคืองเอ่ยว่า “จะ…เจ้าทำกับคุณหนูข้าเช่นนี้ ท่านแม่ทัพไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่!”
ผู้คนหันขวับไปมองหลินหว่านเอ๋อร์ หรื
