ป็นเชื้อพระวงศ์ ก็ไม่สามารถทำกิจการขนส่งเกลือได้โดยง่าย
ไม่ต่างจากที่คิด มีข่าวรั่วไหลออกไป
เห็นแก่เมื่อคราที่ท่านปู่ทวดยังมีชีวิตอยู่ได้เคยรับใช้ไท่ซ่างหวง ท่านปู่จึงไม่โดนถอดออกจากตำแหน่ง เพียงลงโทษปรับเงินเท่านั้น
ทว่าด้วยเหตุนี้ ตระกูลลู่จึงมีหนี้สินท่วมหัว
ครั้นลู่หลิงเซียวถึงวัยแต่งงาน เหล่าฮูหยินใช่ว่าไม่เคยคิดจะหาเจ้าสาวที่มีฐานะเท่าเทียมกันในเมืองหลวงให้กับเขา แต่พอคนเขาได้ยินสถานการณ์ของตระกูลลู่แล้ว ล้วนไม่กล้ายกลูกสาวให้
และเพราะว่าตระกูลเมิ่งอยู่ไกลถึงโยวโจว ไม่รู้ว่าตระกูลลู่เหลือแต่ตัวแล้ว
ดังนั้นเมิ่งเชียนเชียนจึงไม่ได้โกหก นางเป็นคนถมช่องโหว่ของตระกูลลู่ให้ และยังชำระหนี้นอกระบบให้ตระกูลลู่จนหมด อาศัยสินเจ้าสาวของนาง ตระกูลลู่ถึงได้มีชีวิตเชิดหน้าชูตาเช่นนี้ต่อไป
คนรับใช้ถอนใจเอ่ยว่า “เรื่องมันก็เป็นอย่างนี้ขอรับ คุณชายใหญ่ ความจริงแล้วการพึ่งพาคนอื่นมิใช่เรื่องน่าอาย ที่น่าอายคือพึ่งพาคนอื่นแล้วยังไม่รู้บุญคุณ”
ลู่หลิงเซียวตีหน้าเคร่ง “ไยเจ้าจึงพูดมากนัก”
คนรับใช้หุบปากลงอย่างหวาดๆ
“เจ้ามีนามว่าอะไร” ลู่หลิงเซียวถาม
คนผู้นี้พ่อบ้านหลิวเป็นคนส่งมาให้เป็นผู้ติดตามของเขา ท
