บทที่ 126 เพลิงกัลป์หลอมโลกา หมื่นโลกวินาศสิ้น
แสงเพลิงกัลป์สิบสองฟ้าศักดิ์สิทธิ์! ***ชื่อเก่า เคล็ดแสงมารสิบสองฟ้าศักดิ์สิทธิ์
นี่คือเวทสังหารล้ำลึกสุดแห่งชาตินี้ของลวี่หยาง ใช้แก่นกระบี่สุริยันโลหิตเป็นภาชนะ อาศัยซู่หนี่ว์ขึ้นไปเก็บสะสมพลังเพลิงกัลป์จากนอกฟ้าบนสวรรค์ แล้วหลอมรวมจนสำเร็จ
เพียงเวทนี้ขยับ สมบัติที่รองรับก็แตกสลายทันใด
และแสงเพลิงกัลป์ในนั้นก็จะระเบิดขึ้นพร้อมกัน ดึงดูดพลังฟ้าศักดิ์สิทธิ์ ชักนำจิตเพลิงกัลป์ที่แผ่ปกคลุมนอกชั้นเมฆฟ้าศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามสิบหกชั้น กลั่นรวมกลายเป็นดาวตกเพลิงนภา
เมื่อแสงเพลิงกัลป์ตกจากนภา ทะลวงผ่านเมฆฟ้าศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามสิบหกชั้น ลงสู่พื้นดินทีละชั้น มันจะกระตุ้นพลังพิภพลี้ลับเบื้องใต้แผ่นดิน ทำให้จิตเพลิงกัลป์ใต้พิภพพวยพุ่งขึ้นมา สุดท้ายก็กระทบกับจิตเพลิงกัลป์ฟ้าศักดิ์สิทธิ์ที่หล่นจากท้องฟ้า กลายเป็นการเผาไหม้ การระเบิด! ในรัศมีห้าพันลี้ สิ่งมีชีวิตล้วนมอดดับ!
หากเป็นเพียงผู้ฝึกรวมลมปราณขั้นสมบูรณ์ ย่อมไม่อาจเร้าเวทเช่นนี้ให้ถึงระดับนั้นได้
ทว่าลวี่หยางอาศัยมือของซู่หนี่ว์เป็นผู้ลงเวทแทน ด้วยตำแหน่งผู้วางรากฐานและพลังเวทอันล้ำลึก ย่อมสามารถปลดปล่อยอานุภาพของเวทนี้ได้อย่างถึงขีดสุด!
ชั่วขณะนั้น ทั่วทั้งโลกทับซ้อนตกอยู่ในความเงียบงัน
แม้แต่ฝูงแมลงกลืนปราณที่ก่อนหน้านี้คลุ้มคลั่งอย่างถึงขีดสุด ก็ยังหยุดนิ่งโดยพร้อมเพรียง พากันเงยหน้าขึ้นอย่
