เด็กสาวเขินอายขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ก่อนจะดึงตัวเสี่ยวเย่เข้าไปในบ้าน
เฉินเฟิงที่เห็นอย่างนั้นจึงเดินตามเข้าไปด้วย และนั่นก็ยิ่งทำให้เด็กสาวเกิดความสงสัยมากขึ้น แต่กลับไม่กล้าที่จะถามออกมา
บ้านของเสี่ยวเย่นั้นเป็นบ้านสองชั้น บริเวณหลังบ้านมีลานว่างตั้งอยู่ ส่วนด้านหน้าบ้านก็มีการปลูกดอกไม้และพืชพรรณหลากหลายชนิดเอาไว้ รวมทั้งพวกพืชผักสวนครัวด้วย
เฉินเฟิงถูกเสี่ยวเย่เชิญให้เข้าไปนั่งรอด้านในบ้าน ซึ่งความจริงบ้านของเธอก็ไม่ยากจนขนาดนั้นตามที่เฉินเฟิงเคยคิดเอาไว้ เพราะไม่ว่าจะเป็นโซฟาหรือของเครื่องใช้ที่จำเป็นล้วนถูกจัดวางเต็มไปหมด และการตกแต่งก็ถือว่ามีความสวยงามเลยทีเดียว แต่นั่นกลับทำให้เฉินเฟิงไม่เข้าใจว่าทำไมเสี่ยวเย่ถึงได้อยากได้เงินมากขนาดนั้น
“คุณไปคุยกับน้องสาวคุณดีกว่า ผมอยู่คนเดียวได้ ไม่เป็นอะไร ”
เฉินเฟิงเหลียวมองไปยังเด็กสาวที่จ้องมองมายังเขาตลอดเวลา แล้วกล่าวกับเสี่ยวเย่ด้วยความหวังดี
ส่วนเสี่ยวเย่นั้นก็รู้ดีว่าน้องสาวของตนนั้นกำลังจ้องมองเฉินเฟิงอยู่เช่นกัน จึงได้เพียงตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม ： “เธอคงจะคิดว่าคุณชายเฉินหน้าตาดี ดังนั้นก็เลยเขินหน่ะค่ะ ”
เฉินเฟิงถึงกับนิ่งชะงัก แล้วหัวเราะแห้งๆ ออกมา
ผ่านไปได้สักพักใหญ่ ในที่สุดพ่อแม่ของเสี่ยวเย่ก็กลับมา พวกเขาที่ได้เห็นเฉินเฟิงซึ่งเป็นเจ้านายของเสี่ยวเย่ ก็ทำตัวเหมือนกับผู้ปกครองที่ได้เจอกับครูประจำชั้นเสียอย่างนั้น และมัก
