เฟิงก็นึกขึ้นมาได้ว่า หลงหลินอาจจะอยู่ข้างในนั้นก็ได้
แต่ว่าในเวลานี้เอง ไอ้พวกคนที่กำลังวิ่งไล่ตามเขาอยู่ข้างหลังนั้นก็ได้วิ่งออกมาถึงแล้ว เสียงที่ตะโกนดังลั่นก็ทำให้ไอ้พวกคนที่อยู่ด้านนอกนั้นได้ยินกันหมดแล้ว
ดังนั้นสถานการณ์ของเฉินเฟิงตอนนี้ ก็ดูเหมือนกับเป็นลูกแกะน้อยที่ถูกล้อมเอาไว้เพื่อรอการเชือดเท่านั้นเอง
ในขณะนั้น เฉินเฟิงสังเกตเห็นว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งนอนสลบอยู่ในรถคันหนึ่ง เฉินเฟิงจึงไม่คิดอะไรอีกแล้ว รีบวิ่งตามไปทันที
เฟิ่งซีก็เห็นข้างในรถนั้นเหมือนกัน จึงตะโกนว่า “พี่สาวฉัน เฉินเฟิงรีบตามไปเร็ว”
เฉินเฟิงก็รีบออกแรงวิ่งสุดฤทธิ์ พยายามวิ่งไล่อย่างเต็มที่เพื่อจะตามไปให้ทัน แต่ว่ารถคันนั้น เดิมทีก็ได้สตาร์ทเครื่องยนต์รออยู่ก่อนแล้ว รอให้หลงหลินขึ้นรถก่อน แล้วจึงขับออกไปทันที
ไม่ว่าเฉินเฟิงจะวิ่งด้วยความเร็วขนาดไหน เขาก็ไม่มีทางที่จะวิ่งไล่ทันความเร็วของรถเบนซ์คันหนึ่งที่วิ่งด้วยความเร็วสูงสุดได้เลย
“เฉินเฟิง พี่สาวฉันถูกคนพวกนั้นจับตัวไปแล้ว” ในใจของเฟิ่งซีก็ร้อนรนขึ้นมาทันทีส่วนเฉินเฟิงก็ไม่มีเวลาที่จะไปพูดคุยกับเธอแล้ว
ไอ้พวกคนที่มาขวางอยู่ตรงหน้าพวกเขายังมีอาวุธครบมือทั้งสามคน บุกตรงเข้ามายังเฉินเฟิง
มือทั้งสองข้างของเฉินเฟิงที่อุ้มเฟิ่งซีไว้จึงทำอะไรไม่ถนัด แต่ถึงเป็นเช่นนั้นก็ตาม เขาก็ยังยกขาขึ้นกระโดดเตะไปยังลำตัวของฝ่ายตรงข้ามหลายที พลังแรงที่เตะนั้นหนักราวกับน้ำหนักพั
