สียง” ซู่ซ่า” ดังขึ้นมา
ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติเหมือนจะไม่มีอะไร แต่เฉินเฟิงกลับรู้สึกถึงบางอย่างที่ผิดปกติ ซึ่งเป็นความรู้สึกถึงอันตรายตามสัญชาตญาณ
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะวางใจ แสงประกายแวบหนึ่งก็พุ่งเข้ามาทางเฟิ่งซี
เฉินเฟิงที่เห็นอย่างนั้นจึงรีบดึงตัวเฟิ่งซีไปอยู่ด้านหลังของเขา เพื่อช่วยบังปลายดาบนั้นแทนเธอ
ปลายดาบนั้นถอยหลังออกไปหลายก้าว จึงทำให้เฉินเฟิงสามารถมองเห็นเขาคนนั้นได้อย่างชัดเจน
ชายคนนั้นเป็นคนร่างเตี้ย สวมชุดสีดำทั้งตัว พร้อมกับถือดาบยาวหนึ่งเล่มไว้ในมือ ทว่าใบหน้านั้นเป็นคนที่เฉินเฟิงไม่เคยเจอมาก่อน
แล้วเหตุใดเขาถึงต้องการลอบฆ่าเฟิ่งซีด้วย เพียงแค่ครู่เดียวเฉินเฟิงก็เข้าใจขึ้นมา
นั่นเป็นเพราะว่าเขาเพียงแค่ไม่ต้องการให้นายท่านเชียนฟื้นขึ้นมาก็เท่านั้น
แต่ยังไม่ทันที่เฉินเฟิงจะได้วิเคราะห์อะไรเพิ่มเติม ดาบเล่มนั้นก็โฉบฉวยไปเข้ามาราวกับงูพิษ เดิมทียังมีความน่าเกรงขามอย่างมาก แต่เมื่อดาบยาวนั้นที่อยู่ในมือของชายร่างเตี้ยก็กลับกลายเป็นสิ่งที่น่าสยดสยอง
เพราะดาบแล้วดาบเล่าที่พุ่งเข้า ล้วนพยายามจะแทงฟันไปยังจุดสำคัญบนร่างกาย และหัวใจ
ซึ่งการโจมตีนั้นมีความคล้ายคลึงกับหนูในท่อที่คอยสร้างความน่ารำคาญใจให้กับผู้คน แต่กลับไม่มีวิธีการกำจัดมันออกไปได้สักที
โดยเฉินเฟิงก็ได้เพียงแต่พยายามในการสกัดการโจมตีเหล่านั้น ทั้งยังไม่มีความคิดที่จะไปโจมตีอีกฝ่ายกลับเลย ดังนั้นจึงทำให้ตอนนี้อี
