วงจังหวะที่ตู๋กูหยุนกำลังถอยหนี แล้วจึงซัดเข้าไปหาเขาอย่างเต็มเหนี่ยวไปเลย
ดังนั้นขณะที่ตู๋กูหยุนกำลังจะขยับตัวเพื่อจะหลบหนีไปนั้น เฉินเฟิงก็เริ่มลงมือเลย
สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ ตู๋กูหยุนภายใต้จุดบอดที่เกิดจากเชียนหนิงนั้น เฉินเฟิงจึงชกหมัดออกมาอย่างเด็ดเดี่ยว ส่วนตู๋กูหยุนเดิมทีมุ่งแต่จะหลบหนีไป ยังไม่ทันระวังตัว ประกอบกับเขตจุดบอดที่เกิดจากเชียนหนิง ดังนั้นหมัดนั้นจึงชกลงไปตรงหน้าอกของตู๋กูหยุนได้อย่างง่ายดาย
เฉินเฟิงก็ออกแรงสุดฤทธิ์เต็มที่เช่นกัน ดังนั้นหากถูกหมัดนี้แล้วละก็ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โตแล้ว
แต่ว่าเฉินเฟิงนึกไม่ถึงว่า ตู๋กูหยุนถึงแม้จะโดนหมัดชกเข้าไปอย่างจังนั้น ดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็ยังคงวิ่งหนีอย่างสุดชีวิตเช่นเดิมจนห่างออกไปไกลจากเฉินเฟิงมากขึ้น
นี่ดูเหมือนเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายจริงๆ
แต่ว่าเฉินเฟิงตั้งสติได้เร็วมาก เขาตั้งใจแล้วว่าคราวนี้จะไม่ปล่อยให้ตู๋กูหยุนหนีรอดไปได้ ดังนั้นจึงไม่สนใจว่าระหว่างเขากับเชียนหนิงนั้นจะรู้จักมักคุ้นกันหรือไม่ ก็จะร่วมมือกัน ลงมือแบบสองรุมหนึ่งแล้ว
แต่ก็นึกไม่ถึงเลยว่า เขากำลังคิดจะวิ่งตามไป แต่กลับถูกสายฟ้ากระบี่เข้ามาขวางเอาไว้ เฉินเฟิงจึงจำเป็นต้องถอยกลับอย่างไม่มีทางเลือก ส่วนตู๋กูหยุนนั้นได้อาศัยจังหวะที่เฉินเฟิงและเชียนหนิงกำลังขัดแย้งกันอยู่ จึงได้หลบหนีออกไปไกลเจ็ดแปดช่วงตัวแล้ว
ส่วนเฉินเฟิงนั้นก็ไม่มีทางที่จะไปไล่ล่าต
