ะเดินตรงมายังบริเวณที่เฉินเฟิงยืนอยู่
ในขณะที่เฉินเฟิงกำลังจะถามว่าทำไมเธอถึงลงมา เขาก็ถูกเธอดึงแขนเอาไว้แล้วราวกับเธออยากจะเข้าไปตรงใจกลางนั้น
เฉินเฟิงต้องการที่จะหยุดการกระทำของเธอ ดังนั้นตอนที่ถูกเธอดึงตัวไปเขาจึงยืนนิ่งไม่ยอมขยับไปด้วย
แต่ในตอนที่หลี่จื่อเยว่ไม่สามารถดึงตัวเฉินเฟิงให้ไปยังข้างกองไฟนั้นได้ ร่างกายของเธอก็เริ่มมีอาการสั่นอย่างผิดปกติ ราวกับว่าอีกไม่นานมันจะกลายเป็นอาการชักขึ้นมา
เฉินเฟิงนึกย้อนไปถึงความทรมานของหลี่จื่อเยว่ในตอนที่เธอมีอาการชักก่อนหน้านี้ ทำให้เขาได้เพียงยอมแพ้ไปเท่านั้น
อีกอย่างเขาก็ยังอยากจะกลับไปสัมผัสกับบรรยากาศอันแปลกประหลาดนั้นอีกครั้งด้วย เพื่อลองหาสาเหตุของเรื่องที่เกิดขึ้น
ส่วนหลี่จื่อเยว่ที่ถูกปลดปล่อยก็กลับมามีพละกำลังอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะลากตัวของเฉินเฟิงเข้าไปด้านใน จากนั้นร่างกายของเธอก็เริ่มเต้นรำขึ้นมาอย่างไม่ได้รู้ตัว
เฉินเฟิงที่เข้าไปในนั้นจึงทำได้เพียงขยับตัวเบาๆ ตามท่วงทำนองดนตรี โดยที่สายตาของเขาไม่ได้จ้องมองกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า แต่เขากลับหันไปกวาดตามองความเปลี่ยนแปลงของคนที่อยู่ข้างๆ แทน
พวกเขากำลังหมกมุ่นอยู่กับความลุ่มหลง คู่หนุ่มสาวโยกย้ายร่างกายของพวกเขาอย่างใกล้ชิดราวกับว่ากำลังมัวเมากับความสุขที่ได้รับ บางคนก็ปิดตาทั้งสองลงแล้วใช้ร่างกายสัมผัสกับเสียงดนตรีพร้อมกับความใกล้ชิดและกลิ่นหอมที่แผ่ซ่านออกมาจากอีกฝ่าย
ท้องฟ้าค