้”
แต่ว่าหลี่จื่อเยว่กลับกระโจนขึ้นมาอยู่ตรงไหล่ของเฉินเฟิง เธอพยายามนวดไหล่ของเฉินเฟิงอย่างตั้งใจพร้อมกับพูดอีกครั้ง ： “พวกเราเข้าไปดูหน่อยนะ แค่ครู่เดียวจริงๆ ”
เฉินเฟิงสัมผัสได้ถึงมืออันอ่อนโยนทั้งสองที่ให้ความรู้สึกลื่นไหลที่แนบชิดอยู่บนไหลของเขา ทำให้หัวใจของเขาเกิดอาการสั่นสะท้านขึ้นมา
แต่ด้วยทิฐิเมื่อสักครู่นี้ของเขาทำให้ไม่สามารถตอบตกลงไปโดยตรง เขาจึงตอบกลับได้เพียง： “แค่ครู่เดียวต้องกลับมา”
เมื่อได้ยินเขาพูดแบบนี้ หลี่จื่อเยว่ก็ไม่ได้คิดมากอะไรอีกเพราะแค่อยากไปดูเพียงครู่เดียวก็กลับมา จากนั้นเธอจึงตะโกนร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น
สุดท้ายเฉินเฟิงก็ต้องขับรถมุ่งหน้าไปยังทิศทางนั้น
และที่นั่นก็มีรถจำนวนมากจอดเรียงรายอยู่ข้างทาง อีกทั้งยังมีรถหรูจำนวนไม่น้อยรวมอยู่ในนั้นด้วย ซึ่งล้วนเป็นรถที่มีมูลค่าทั้งนั้น
เฉินเฟิงขับรถไปเรื่อยๆ จนหาที่ว่างสำหรับจอดรถได้ ทันทีที่จอดรถหลี่จื่อเยว่ก็รีบลงรถไปอย่างรอไม่ไหว จากนั้นเฉินเฟิงจึงเดินตามลงมา
กองไฟนั้นอยู่ใจกลางทุ่งโล่ง บริเวณโดยรอบถูกล้อมเอาไว้ด้วยโขดหิน พร้อมทั้งมีพืชพรรณที่ดูเหมือนจะไม่มีทางเติบโตได้อีกจำนวนมากที่กระจัดกระจายอยู่ตรงนั้น
ซึ่งมีหนุ่มสาวจำนวนมากมายกำลังล้อมรอบกองไฟนั้นเอาไว้ ซึ่งดูแล้วน่าจะมีมากกว่าร้อยคน และแต่ละคู่ก็กำลังเต้นรำอยู่หน้ากองไฟนั้น ส่วนคนที่อยู่นอกวงก็ยืนเป็นกลุ่มคอยมองดูอยู่อย่างนั้น
กระทั่งในตอนที่เฉินเ
