เพราะด้วยพลังฝีมือเช่นนี้ ฆ่าผู้ฝึกตนระดับรวมลมปราณดั่งตัดหญ้า จะบอกว่าไม่ใช่ผู้วางรากฐาน ใครจะไปเชื่อ?
…ข้าเข้าใจแล้ว!
อะไรคือศิษย์สืบทอดหน้าใหม่กัน! แท้จริงแล้วผู้นี้ย่อมเป็นเจินเหรินผู้วางรากฐานที่แฝงตัวเข้ามาโดยเฉพาะเพื่อศึกชิงวิถีในครั้งนี้ต่างหาก! เจตนาแอบอ้างเปลือกใหม่ ปิดบังตนเพื่อใช้อำนาจใหญ่กดขี่ผู้น้อยโดยเฉพาะ เพื่อให้นิกายศักดิ์สิทธิ์ของเราคว้าชัยชนะ… ช่างเจ้าเล่ห์นัก! สมกับเป็นเจินเหรินของนิกายเรา!
ลวี่หยางมองเห็นสีหน้าที่แปรเปลี่ยนไม่หยุดของฉินเทียนเหอก็เริ่มรู้สึกแปลกประหลาด จึงเอ่ยถามขึ้นว่า
“เจ้าคิดสิ่งใดอยู่?”
ถ้อยคำนี้พอเอื้อนออก ฉินเทียนเหอก็พลันสะดุ้ง รีบส่ายหน้าทันที
“ไม่! ไม่มีสิ่งใดทั้งสิ้น! เจินเหรินเปี่ยมปัญญากล้าหาญ ศิษย์นับถือยิ่งนัก!”
ลวี่หยางโบกมืออีกครา
“บอกแล้วว่าข้ามิใช่เจินเหริน”
ฉินเทียนเหอได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าอย่างรวดเร็ว
“ใช่ ๆ มิใช่เจินเหริน นิกายศักดิ์สิทธิ์ของเรามิได้ส่งเจินเหรินเข้ามาเลย ท่านวางใจได้ ข้าเข้าใจแล้ว!”
สัตว์สารเลว! เจ้ารู้เรื่องบัดซบอะไร!?
ลวี่หยางส่ายศีรษะ กำลังจะกล่าวอะไรต่อ ทว่าแล้วพลันขมวดคิ้วขึ้น ดวงจิตรู้สึกถึงบางสิ่ง จึงเงยหน้ามองออกไปยังฟากฟ้าเบื้องไกล
“โครมคราม!”
เสียงคำรามอันยิ่งใหญ่ดังสะท้าน โถมถั่งราวทัพหมื่นตีกลอง อัสนีโหมกระหน่ำคล้ายฟ้าสะเทือน เหมือนมีบางสิ่งที่เกินกว่าขอบเขตหนึ่งกำลังเร่งรุดมาทางนี้ด้วยความเร็ว
