้เงินไปแล้วยังคิดจะหาเรื่องอีกหรอ？”
ทันทีที่เสียงของเฉินเฟิงดังขึ้น ชายผมแดงก็พาคนของเขาเดินถอยกลับขึ้นรถ ในขณะที่เดินถอยไปเขาก็พลางพูดไปด้วย
“พี่ชาย พวกเราจะกล้าทำแบบนั้นที่ไหนกัน เงินนี้พวกเรารับแล้ว แน่นอนว่าไม่มีทางก่อเรื่องที่นี่ และต่อไปก็จะไม่กลับมาอีก พี่ชายวางใจได้เลย”
เขามองไปยังเฉินเฟิง พลางรีบผลักคนของตัวเองให้รีบขึ้นรถไป เพียงไม่นานรถเหล่านั้นที่มาพร้อมฝุ่นควันอันตลบอบอวล ก็กลับไปพร้อมกับเงิน แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะดีใจ เพราะตอนนี้ชายแก่แสดงท่าทีที่ไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดเลย
เขาพูดกับเฉินเฟิงด้วยใบหน้าที่บึ้งตึง
“ใครให้คุณเข้ามายุ่มย่ามเรื่องพวกนี้กัน พวกเขาจะทำอะไร นั่นมันก็เป็นเรื่องของผมกับพวกเขา คุณคิดว่าทำแบบนี้แล้วผมจะรู้สึกขอบคุณงั้นสิ หึ ！ที่จริงคุณก็ไม่ต่างอะไรกับพวกเขา”
ชายแก่พูดจาต่อว่าเขาอย่างไม่ไว้หน้า แต่เฉินเฟิงเองเข้าใจดีว่าในสายตาของบางคน คนรวยล้วนเป็นคนชั่วร้ายเหมือนกันไปหมด
แต่สำหรับเขาแล้วเขาไม่ได้คิดอะไรมากมายกับเรื่องนี้ แค่เศษเงินก็สามารถไล่กลุ่มคนอันธพาลออกไปได้แล้ว ถ้าหากพวกเขาเป็นพวกรักษาคำพูด ก็จะถือว่านี่เป็นการลงทุนที่คุ้มค่า ซึ่งมันดีกว่าการที่ต้องมาคอยเสียเวลารับมือกับพวกเขาเรื่อยๆ แต่ว่าชายแก่คงจะไม่มีทางเข้าใจความคิดของเฉินเฟิง และในสายตาของคนส่วนมากเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องที่พวกเขาไม่มีวันจะเข้าใจ
“พ่อเฒ่า ผมไม่ได้มีจุดประสงค์ร้
