มากหรือไง”
สือโพ่จุนยื่นเอกสารให้เขาฉบับหนึ่ง ด้านบนเขียนเกี่ยวกับข้อมูลพื้นฐานของหวางลั่วปิง
ข้อมูลอื่นๆเฉินเฟิงไม่ได้สนใจ แต่ในส่วนของความสามารถเขียนถึงหั้วจิ้งขั้นสูงสุด ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจ
“เขาได้กลายเป็นหั้วจิ้งขั้นสูงสุด ทำไมเมื่อก่อนไม่เคยได้ยิน”
สือโพ่จุนอธิบาย
“กำลังของเขาพวกเราก็เพิ่งรู้ไม่นานนี้ และเขาก็เป็นคนพูดออกมาเอง แต่ดูจากการต่อสู้ระยะนี้ ข่าวนี้น่าเชื่อถือได้”
เฉินเฟิงพยักหน้า
เขาเชื่อแหล่งข่าวชองพวกสือโพ่จุน จู่ๆต้องมาต่อสู้กับหั้วจิ้งขั้นสูงสุด เขาเองก็รู้สึกสนใจ
“อย่าเพิ่งดีใจไปเลย เขาเรียกให้ประลองยังไม่รู้สาเหตุอะไร อาจจะเป็นการท้าดวล”
“ท้าดวล ทำไม”
มาเจอยอดฝีมือหั้วจิ้งขั้นสูงสุด ตามล่าพัฒนาฝีมือตนเองถึงเป็นสิ่งที่เขาตามหา ของนอกกลายเป็นเพียงมายาสำหรับเขา
“ไม่รู้ พวกเราไม่มีข้อมูลเขามากนักหรอก”
“งั้นอย่าสนใจเลย ไปเจอเขาก่อน ถ้ารับเงื่อนไขท้าดวลไม่ได้ พวกเราก็อย่ารับปากก็สิ้นเรื่อง”
“ฉันก็คิดแบบนั้น”
กลับไปถึงเยี่ยนจิงคืนนั้น ฝ่ายตรงข้ามนัดเจอที่ร้านอาหารมังกร
แม้ว่าจะรีบหน่อย เฉินเฟิงยังคงไป
สถานที่พวกเขาเลือกหรูหรามาก อยู่ในห้องโถงหรูหราชั้นที่แปดสิบแปด รอจนเฉินเฟิงเดินไป พวกเขาก็รออยู่ที่นั่นแล้ว
พนักงานต้อนรับพาเฉินเฟิงกับสือโพ่จุนเข้าไป แล้วก็มีชายหน้าอ้วนอีกคนออกมาต้อนรับ
“คิดว่าท่านนี้คงเป็นคุณชายเฉินเฉินเฟิง！”
เขาหัวเราะคิกคัก ทุกครั้งที่พูดแก้มบ
