ากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
“ห้องชุดมีเตียงใหญ่เพียงเตียงเดียว ฉันนอนบนเตียง คุณนอนบนโซฟา” หลังจากเข้าห้องแล้ว เสี้ยเมิ่งเหยาก็พูดขึ้น
“นี่…”
“ทำไม? คุณมีปัญหาหรือ?”
เสี้ยเมิ่งเหยาจ้องมองเฉินเฟิง เธอดูไม่เหมือนนักธุรกิจหญิงผู้แข็งแกร่ง เหมือนเด็กผู้หญิงตัวน้อยที่กำลังโกรธมากกว่า
“ไม่…ไม่มี”
เฉินเฟิงส่ายหัวเหมือนดั่งคลื่น
“งั้นก็ดี”
เสี้ยเมิ่งเหยาเชิดใส่ แล้วก็เริ่มถอดเสื้อผ้าต่อหน้าเฉินเฟิง
ใช่
เธอถอดตรงนั้นเลย
แม่ง
ทะเลสาบตะวันตกเดือนหก อากาศค่อนข้างร้อน บนตัวเสี้ยเมิ่งเหยา สวมไว้เพียงชุดเดรสสีดำตัวเดียว เธอถอดแบบนี้ ทั้งเนื้อทั้งตัวเหลือเพียงยกทรงกับกางเกงใน
“เอ่อ….” เฉินเฟิงมองจนอึ้ง จากนั้นก็มีปฏิกิริยาที่ผู้ชายสุขภาพแข็งแรงควรมี หายใจถี่ กระโจมเล็กๆถูกตั้งขึ้นระหว่างขา
“เชอะ” เสี้ยเมิ่งเหยาเชิดใส่ แล้วก็มองดูเฉินเฟิงอย่างสะใจ หลังจากนั้นก็หันตัวเดินเข้าห้องน้ำไป
เพียงแต่ ตอนที่เธอหันตัว ใบหน้าที่แกล้งทำเป็นโกรธนั้นเผยให้เห็นความเอียงอาย
ถึงแม้เธอจะเป็นภรรยาของเฉินเฟิง แต่เธอก็ไม่เคยกล้ากระทำแบบนี้ต่อหน้าเฉินเฟิง
นี่เป็นครั้งแรก
จากนั้น อายก็ส่วนอาย การกระทำต่อจากนี้ของเสี้ยเมิ่งเหยา ยิ่งไปใหญ่
หลังจากที่เธออาบน้ำเสร็จแล้ว ก็เดินออกมาเลย สวมชุดคลุมอาบน้ำแล้วปรากฏอยู่ตรงหน้าเฉินเฟิง เผยให้เห็นเนินนูนตรงหน้าอก…
วินาทีนั้น เฉินเฟิงรู้สึกเหมือนท้องฟ้ากำลังหมุน
ท่าทีของเฉินเฟิง เสี้ยเมิ่ง
