สียง”ชิ่ง”ดังขึ้น ชักกระบี่ออกมา ปลายกระบี่ชี้ไปทางมู่หยาง
“ใช้ไม้อ่อนไม่ชอบ ต้องให้ใช้ไม้แข็ง！” มู่หยางหัวเราะในลำคอ จากนั้นเท้าของเขาหมุนเล็กน้อย ปรากฏตัวตรงหน้าทั้งสองทันที
เร็ว！
การเคลื่อนไหวของมู่หยาง เร็วมากถึงมากที่สุด！
แม้แต่จิ่งเถิงก็ไม่สามารถตามจับความเร็วของเขาได้ ！
แม้ว่ามู่หยางจะเป็นอู่ถงของจิ่งเถิง แต่วรยุทธ์ของเขาฝึกฝนไปจนถึงระดับอ้านจิ้งชั้นสูงสุดแล้ว อีกทั้งฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ที่สืบทอดมาจากตระกูลจิ่ง แข็งแกร่งกว่าอ้านจิ้งชั้นสูงสุดของจอมยุทธ์ในยุคปัจจุบันมาก ถึงขั้นไม่ด้อยไปกว่าศิษย์อัจฉริยะของสำนักใหญ่ ไม่ใช่คนที่เฉินจื๋อหลี่และเฉินจื๋อเหวินสามารถเทียบได้
ฟู่！
หมัดที่ต่อยออกมามีเสียงลมร้องโหยหวน！
หมัดของมู่หยางเร็วราวกับไฟกระพริบ ชกจนเฉินจื๋อหลี่และเฉินจื๋อเหวินทั้งสองคนตัวปลิวออกไป
พู่！
ทั้งสองล้มลงบนพื้น กระอักเลือดออกมา
ตามด้วย ไม่รอให้เสี้ยเมิ่งเหยาได้ทำอะไร มือใหญ่ของมู่หยาง ราวกับยกของขึ้นมา คว้าคอของเสี้ยเมิ่งเหยาเอาไว้ ยกตัวเสี้ยเมิ่งเหยาขึ้น
“ทางที่ดีที่สุดเธออย่าขยับ ไม่อย่างนั้นฉันไม่ถือสาที่จะบีบคอของเธอจนแหลกละเอียด！”
เดิมทีตามสัญชาตญาณ เสี้ยเมิ่งเหยาจะขัดขืน แต่เธอยังไม่ทันได้ขัดขืน มู่หยางก็พูดขึ้นก่อน น้ำเสียงของเขาเย็นเฉียบยิ่งกว่าป่าลึก
“ปล่อยเธอ！” เมื่อเห็นภาพนี้ ทุกคนต่างตกใจ ร้องตะโกนบอกให้หยุด
หวังเฉียนชักกระบี่ออกมาด้วยสีหน้าเย็นยะเยือก
หุบป
