ประลองรอบต่อไปไม่ไหวแล้ว การประลองพรุ่งนี้จะทำยังไงดี?”
“ศิษย์พี่หวังประลองไม่ไหว ก็ยังมีพวกเราไม่ใช่หรือไง?” หวู่เหวินเชี่ยนมองคนพูดอย่างไม่พอใจ หวังเฉียนชนะการประลองสี่รอบติด ได้สร้างสถานการณ์ได้เปรียบอย่างใหญ่หลวงให้กับสมาคมการค้าจงไห่แล้ว ตอนนี้ทั้งสมาคมการค้าจงไห่และสมาคมการค้าเชียสุ่ยต่างเหลือจอมยุทธ์ข้างละสี่คน เท่ากับกลับไปจุดเริ่มต้นเหมือนกัน
“ศิษย์น้องหวู่เหวิน ไม่ใช่ผมจะอวยให้พวกเขา แล้วทำลายขวัญกำลังใจตัวเอง ฝีมือจอมยุทธ์สมาคมการค้าเชียสุ่ย เอาแค่ระดับปกติยังเก่งกว่าพวกเราเลย”
“สี่คนที่พวกเขาเหลืออยู่ มีอย่างน้อยสองคนที่เป็นจอมยุทธ์เสิ่นอิ่นเหมือนจิ่วจิ่งถึงซิว คนพวกนี้สามารถทำได้ถึงระดับหนึ่งต่อสี่…”
“ความหมายของนายคือให้พวกเรายอมแพ้ซะเลย?!” หวู่เหวินเชี่ยนพูดอย่างโมโห
คนนั้นโดนย้อนจนหน้าดำหน้าแดง: “ผม…ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ผมแค่พูดความจริง”
“เอาล่ะ อย่าเถียงกันเลย พรุ่งนี้ยังมีอีกสี่รอบ ใครจะแพ้ยังไม่แน่หรอกนะ” เฉินเฟิงพูดเสียงเรียบ การประลองวันพรุ่งนี้ หวู่เหวินเชี่ยนขึ้นประลองคนแรก เขาขึ้นเป็นคนที่สอง
ไม่ว่าหวู่เหวินเชี่ยนจะชนะหรือแพ้ การประลองรอบหลังๆ เขาจะสู้ให้สุดฝีมือ เพื่อคว้าชัยชนะของการประลองครั้งนี้มา
ส่วนจอมยุทธ์เบอร์เก้าและเบอร์สิบที่ต่อเขา…
ถือซะว่ามาเที่ยวละกัน
“นายพูดซะสบาย เกิดพรุ่งนี้ประลองแพ้แล้วจะทำไงล่ะ?” หวู่เหวินเชี่ยนพูดอย่างไม่ค่อยพอใจ เ
