นวัดเต๋า
หานคังผิงพูดอย่างจริงใจและจริงจัง
ใต้คิ้วหนาคือดวงตาลึกซึ้งคู่หนึ่ง
เขารู้ว่าระหว่างเสียวเสี่ยวและเด็กสาวหน้าตาไร้เดียงสาคนนั้นอาจจะมีความขัดแย้งกันอยู่
เสียวเสี่ยวคิดจะใช้ประโยชน์ในเรื่องนี้ แล้วเขาก็ยอมทำให้เธอด้วย
เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าสาวน้อยคนนั้นจะมีเทพเซียนจิ้งจอกเก้าหางสนับสนุนอยู่ ทำให้ไม่มีใครแตะต้องเธอได้
ไม่เป็นไร เป็นโอกาสเหมาะที่ได้ผ่านเรื่องนี้ ทำให้เสียวเสี่ยวได้รู้ว่าเหนือคนยังมีคนเป็นเช่นไร เมื่อสบโอกาสต้องทำเช่นไร
ตระกูลหานมีทายาทชายหลายคน แต่ทายาทรุ่นเยาว์มีเพียงหานเสียวเสี่ยวคนเดียวที่เป็นผู้หญิง
ตั้งแต่หานเสียวเสี่ยวเกิดมาก็เป็นดั่งหัวแก้วหัวแหวนของตระกูลหาน หานคังผิงเองก็รักและเอาใจลูกสาวมากเช่นกัน
นี่เป็นครั้งแรกที่พ่อพูดกับเธอด้วยท่าทางเช่นนี้
หานเสียวเสี่ยวกัดริมฝีปาก ภายในดวงตาเป็นประกายสดใสมีน้ำตาคลออยู่ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความน้อยใจ “หนูเข้าใจแล้วค่ะพ่อ”
เมื่อเห็นใบหน้าที่คล้ายแม่ของเธอแล้วหานคังผิงก็ถอนหายใจ ท้ายที่สุดแล้วก็พูดอะไรที่จริงจังไม่ออกอีก “ไปกันเถอะ”
ในลานเล็ก ๆ อันเงียบสงบ
เมื่อไม่มีคนนอกอยู่แล้ว หางที่อยู่ด้านหลังนักพรตเต๋าน้อยก็ไม่ต้องปกปิดอีก
หางมีสีขาวทั้งพวงราวกับขนนก เพียงแต่มีเพียงปลายหางเท่านั้นมีสีดำขลับราวกับดวงดาว ดูสวยงามอย่างยิ่ง
ไม่มีใครต้านทานขนปุกปุยนั้นได้
เฝ่ยไป๋ลู่พยายามเบนสายตาจากหางอย่างเต็มที่
เธอประสานมือทำท่าโ
