ายใจเล็กน้อย “ผมบอกได้ว่าคุณแค่จําแนวทางทั้งหมดผ่านการ
ท่องจํา ไม่ได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ ก็เลยอนุมานจากตัวอย่างหนึ่งไปอีกตัวอย่างไม่ได้
“เพราะงั้นคุณต้องพยายามต่อไป!”
เถียนโม่มีสีหน้ารู้สึกผิด “ครับ…”
เผยเชียนนั่งลงบนโซฟาข้างๆ แล้วพูดขึ้น “จริงด้วย คุณน่าจะเริ่มรับสมัคร
พนักงานฝ่ายขายสักสองสามคนได้แล้ว ร้านใหญ่ขนาดนี้คงดูแลคนเดียวไม่ไหว”
เถียนโม่พยักหน้าทันที “ได้ครับบอสเผย ผมควรทํายังไงดีครับ โพสต์รับสมัคร
บนเว็บสมัครงานดีไหมครับ”
เผยเชียนส่ายหน้าทันที “ไม่ได้ๆๆ ถ้าจะโพสต์รับสมัครบนเว็บผมให้ฝ่าย HR
จัดการให้ก็ได้ ต้องให้ผมอธิบายอะไรอีกมั้ย
“เอาแบบนี้ คุณไปหาเพื่อนร่วมชั้นหรือเพื่อนสมัยเด็กมา จะเป็นสมัยประถม ม.
ต้น หรือม.ปลายก็ได้ แต่ข้อกําหนดแค่อย่างเดียวคือวุฒิการศึกษาต้องไม่สูงกว่าคุณ”
เถียนโม่ “หือ?
“วุฒิการศึกษาห้ามสูงกว่าผมเหรอครับ
“แต่ผมจบแค่ม.ปลาย…”
เถียนโม่คิดๆ ดู ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีเพื่อนร่วมชั้นที่วุฒิการศึกษาต่ํากว่าตัวเอง แต่ก็
ไม่ได้มีเยอะนัก
ที่สําคัญที่สุดคือคนพวกนั้นจะมาช่วยงานได้ไหม จะทําหน้าที่ที่บอสเผยมอบหมาย
ให้ได้รึเปล่า
เผยเชียนกระแอมกระไอแล้วอธิบาย “ก็เหมือนคําพูดที่ว่าในสนามรบให้เชื่อมั่น
ในเพื่อนพ้องน้องพี่ ผมกลัวว่าคุณจะร่วมงานกับคนแปลกหน้าได้ไม่ดี ทางที่ดีที่สุดคือ
รับสมัครเพื่อนร่วมชั้นเก่าหรือเพื่อนสมัยเด็กที่สนิทกัน ทําแบบนี้จะสร้างทีมได้ง่ายกว่า
“คนพวกนี
