็นว่าได้ฐานเงินเดือนสูงถึงแปดพันหยวนแถมยังไม่มีค่าคอมมิชชันด้วย เถียนโม่สับสนไปหมด
“มีปัญหาอะไรรึเปล่า ถ้าไม่มีก็เซ็นเลย จวนจะเลยเวลาแล้ว” เผยเชียนมองเวลา ตอนนี้ใกล้ได้เวลาเลิกงานแล้ว
เถียนโม่ “สัญญาไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ ผมแค่กลัวว่าความสามารถจะ…”
“ความสามารถคุณไม่มีปัญหาอะไรเลย ถ้าพอใจกับเงื่อนไขก็แค่เซ็นชื่อ ไม่ต้องกังวลเรื่องอื่น” เผยเชียนยิ้ม
เถียนโม่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สายตาไว้วางใจของบอสเผยทำให้เขาสงบใจลงได้ คิดดูดีๆ ก็ถือว่าโชคดีมากที่มีเรื่องดีเกิดขึ้นกับตัวเอง ถ้าบอสเผยไม่พอใจขึ้นมาคงไม่มีโอกาสแบบนี้เข้ามาอีก คิดได้แบบนั้นเถียนโม่ก็รีบเซ็นชื่อลงในสัญญาเพราะกลัวว่าบอสเผยจะเปลี่ยนใจ
“โอเค เดี๋ยวผมพาคุณไปดูออฟฟิศ แล้วพรุ่งนี้แวะมาหาผมโดยตรงเลย ผมจะเล่างานคร่าวๆ ให้ฟัง”
เผยเชียนลุกยืน เขาพาเถียนโม่ไปฝ่ายโฆษณา เนื่องจากเขาเช่าที่เกินความจำเป็น ฝ่ายโฆษณาไม่ได้ต้องการพื้นที่มากขนาดนี้ โต๊ะทำงานหลายตัวเลยยังว่างอยู่ เขาจัดให้ฝ่ายขายอยู่กับฝ่ายโฆษณาได้ แน่นอนว่าให้พวกเขานั่งรวมกันเลยไม่ได้ ต้องแบ่งแยกระหว่างกันเล็กน้อยเพื่อกันไม่ให้เกิดเคมีแปลกๆ บางอย่างต่อกัน
เผยเชียนสุ่มเลือกโต๊ะ “โอเค คุณนั่งตรงนี้แล้วกัน”
โต๊ะตัวนี้ตั้งอยู่ข้างหน้าต่างวิวดีทีเดียว อีกทั้งยังห่างจากฝ่ายโฆษณาและการตลาดที่สุด มีโต๊ะว่างอย่างน้อยสิบกว่าโต๊ะรอบๆ พื้นที่ขนาดนี้น่าจะพอสำหรับทำงานไปก่อนในช่วงนี้ อีกอ
