รไมถู่ก คริสตัลผุดยิ้มเย็นเยียบ “ช่วงนี้ฉันยังอยู่ภายใต้การจับตาดูของสังคมอยู่
ผู้จัดการของฉันบอกว่าช่วงน้ีห้ามมีเรื่องอื้อฉาว ไม่อย่างนั้นจะกระทบกับการคัดเลือก” ซิลเวอร์ไลต์แมนยักไหล่ “ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ไม่มีใครรู้หรอก…” รอยยิ้มบนใบหน้าคริสตัลค่อยๆ เลือนหาย “ออกไป” ซิลเวอร์ไลต์แมนหมดหนทาง “โอเคๆ” เขาเดินไปที่ประตูด้านข้างของแมนชันแล้วหันกลับมามองอย่างอิดออด แต่ประตู
ข้างแมนชันก็ปิดดังปังด้วยพลังจิตของคริสตัล ซิลเวอร์ไลต์แมนได้แต่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ เขาแปลงกายเป็นแสงสีเงินแล้ว
ทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว
…
ขณะเดียวกันที่ตึกหรูของตระกูลซิมมอนส์ในโฮปซิตี้ ฟีล ซิมมอนส์เคาะประตหู้องทํางานของพ่อด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ไรอัน ซิมมอนส์ พ่อของเขามีผมสีบลอนด์และร่างกํายํา ถึงจะอายุเกือบหกสิบปี
แล้ว แต่ก็ยังมีพลังเต็มเปี่ยมและมีความสง่าของนักธุรกิจ ไรอัน ซิมมอนส์เงยหน้ามองลูก “หืม?”
ฟีล ซิมมอนส์กัดฟันพูด “พ่อครับ ผมอยากเป็นซูเปอร์ฮีโร่”
ไรอัน ซิมมอนส์ที่กําลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่วางหนังสือพิมพ์ลง ถอดแว่นอ่าน
หนังสือออก แล้วปรายตามองลูก “อยากได้เท่าไหร่” ฟีลพูดขึ้นโดยไม่หยดุคิด “หนึ่งพันล้าน” ไรอัน ซิมมอนส์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะทําหน้าจริงจัง “ฉันให้แกสองพันล้าน แต่
มีเงื่อนไขหนึ่งอยา่ง
“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคต จะติดคุกหรือเสียชื่อเสียง จะเสียแขนขาหรือโดน ทอดทิ้ง ถ้ายังไม่ตายแกก็ห้ามยอมแพ้เด
