“พวกข้าก็คือเจตจำนงแห่งพันมหาโลกา จะจากไปได้เช่นไรเล่า พวกข้าแค่เข้าร่างตนเองไม่ได้ จึงไม่อาจควบคุมสิ่งต่างๆ ในร่างได้ก็เท่านั้น” ทัณฑ์ริษยาถอนหายใจ
คำพูดนี้กลับทำให้เจียงฉางเซิงนึกถึงมนุษย์เดินดินทั้งหลาย มนุษย์เดินดินใช้สารพัดวิถีทำให้ตนแข็งแกร่งขึ้นได้ แต่ไม่อาจมองเห็นด้านในกายาของตนเองได้จึงไม่อาจขจัดความเจ็บป่วยในร่างกายได้อย่างสมบูรณ์
ทว่ามนุษย์เดินดินก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียรเพื่อทำลายขีดจำกัดนั้นได้ เช่นนั้นปฐมบรรพจารย์มหามรรคาย่อมทำได้เช่นกัน
บางทีปฐมบรรพจารย์มหามรรคาอาจกำลังยุ่งอยู่กับเรื่องนี้มาตลอด
เจียงฉางเซิงนึกถึงประมุขแห่งนับอนันต์ขึ้นมา ประมุขแห่งนับอนันต์ครอบครองมหามรรคาทั้งสามพันสาย นับว่าเป็นผู้แข็งแกร่งที่ไร้คู่ต่อกรในพันมหาโลกา แต่ตัวตนระดับนี้กลับถูกปล่อยให้เติบโตอย่างเต็มที่ หรือว่านี่จะเป็นแผนของปฐมบรรพจารย์มหามรรคา
ความจริงประมุขแห่งนับอนันต์คือกายเนื้อที่ปฐมบรรพจารย์มหามรรคาเลี้ยงดูเอาไว้เพื่อใช้ท่องพันมหาโลกาอย่างนั้นรึ
แน่นอนว่านี่เป็นเพียงการคาดเดาของเจียงฉางเซิงจากการมองด้วยนิสัยมนุษย์เท่านั้น
แต่ไม่ว่าจะมนุษย์หรือเทพ การปรารถนาความแข็งแกร่งคือ
