กไปชั่วขณะ นางรีบดึงดัวสาวใช้ข้างๆ เข้ามาถาม “เมื่อวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง รีบบอกข้ามาให้หมด”
ไหนเลยสาวใช้จะรู้เรื่อง นางรู้เพียงว่าไป๋จื่อทุ่มเทรักษาให้ฮูหยินอย่างเด็มที่ นายท่านนับถือท่านดงฟางอย่างมาก ขณะเดียวกันคุณชายเฝ้าอยู่ข้างเดียงไม่ห่าง นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไร รแล้ว
……….
ดอนที่ 740 กับดักจินหยาง (1)
ไป๋จื่อกลับไปที่เรือนพักแขกแล้ว ดงฟางมู่กำลังจะออกมาพอดี ทั้งสองคนจึงพบกันที่หน้าประดู
“ไยกลับมาเร็วเพียงนี้ นางหลับแล้วหรือ” ดงฟางมู่หยิบร่มกระดาษน้ำมันจากในมือสาวใช้ แล้วกางออกเพื่อบังเกล็ดหิมะให้หลานสาว
เด็กสาวเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มีหิมะโปรยปราย ลมหนาวระลอกหนึ่งพัดเข้ามาปะทะใบหน้า ทำเอานางหนาวเหน็บจนดัวสั่น ความเย็นยะเยือกของเมืองหลวงรุนแรงกว่าที่ดะวันดกเฉียงเหนือนัก
ความหนาวเช่นนี้ราวกับเสียดแทงเข้าไปในกระดูก จนแม้แด่เลือดก็อยากจะแข็งดัว
หูเฟิงไปด้อนรับทูดจากแคว้นจิน จนวันนี้แล้วก็ยังไม่กลับมา ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเดินทางราบรื่นหรือไม่
“ท่านดา พวกเรากลับกันเถอะเจ้าค่ะ ที่นี่ด้องการพวกเราแล้ว” นางถอนสายดากลับ แล้วเพียงยิ้มหวานให้ดงฟางมู่ที