้จริงแล้วนางเยาว์ได้ถึงเพียงนี้เชียว อีกทั้งยัง เป็นเด็กสาวบ้านนอกคนหนึ่งอีกด้วย ที่สำคัญที่สุดคือหน้าตาของนางกลับคล้ายฮูหยินของจวนชางหยวนโหวเป็นอย่างยิ่ง และคล้ายกับชางหยวนโหวเองอยู่หลายส่วนเช่นกัน
เมื่อนึกถึงอาการป่วยของฮูหยินแห่งจวนชางหยวนโหว เขาก็พลันรู้สึกหวั่นใจ จนฝ่ามือและแผ่นหลังของเขาเริ่มมีเหงื่อเย็นๆ ผุดออกมา
ไทเฮาเห็นทั้งสองคนเข้ามาแล้ว จึงเอ่ยเสียงนุ่มนวลว่า “ไม่ต้องมากพิธี ข้าฟื้นขึ้นมาแล้วรู้สึกเหนื่อยล้าเป็นอย่างยิ่ง เรี่ยวแรงก็ไม่ค่อยจะมี จึงให้คนไปเชิญพวกเจ้ามาตรวจดูข้าสัก กหน่อย!”
หมอหลวงสวี่พิจารณาใบหน้าและสีหน้าของไทเฮาก่อน จากนั้นก็เห็นว่านางดีดลูกประคำเล่นอยู่ในมือ ท่าทางสดใสดีทีเดียว จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มว่า “ยินดีกับไทเฮา ยินดีกับไทเฮา!”
……….
ตอนที่ 720 เด็กสาวบ้านนอกคนหนึ่ง
ไทเฮาไม่เข้าใจ “มีอะไรน่ายินดี”
หมอหลวงสวี่ตอบ “ไทเฮาหายจากอาการประชวรที่สาหัส ถือเป็นความน่ายินดีของใต้หล้า สวรรค์ประทานพรพ่ะย่ะค่ะ!”
จนถึงตอนนี้ไทเฮาก็ยังไม่รู้ว่าแท้จริงแล