ตอนที่ 682 ข้าไม่เป็นไร
ทันใดนั้นประตูห้องพลันเปิดออกด้วยลูกถีบของเผยชิงหาน เขาเข้ามาในเรือนพร้อมใบหน้าเขียวคล้ำ แววตาที่คมดุจมีดกวาดมองหลิวซื่อและไป๋เจินจู กล่าวพร้อมโทสะว่า “พวกเจ้าช่ างเก่งเสียจริง หาเรื่องใครไม่หา ดันไปหาเรื่องคนสกุลตงฟาง ตอนนี้ยังคิดจะเอาตัวรอดอีกหรือ พวกเจ้าคิดว่าตงฟางมู่จะยอมง่ายๆ หรือไร”
ไป๋เจินจูคุกเข่าลงต่อหน้าเผยชิงหาน “ท่านพ่อ เรื่องนี้เป็นพวกข้าเลอะเลือนเอง ความผิดครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก แต่พวกข้าก็ไม่ได้ต้องการให้เรื่องการปลอมตัวแดงขึ้นมา ถึงได้วาง งแผนเช่นนี้”
เผยชิงหานมุ่นคิ้ว นึกถึงเรื่องที่ไป๋เจินจูไปยังคฤหาน์ตงฟางในวันนั้น ตงฟางมู่และตงฟางหว่านเอ๋อร์คล้ายกับกล่าวถึงใครบางคน และคนผู้นั้นก็เป็นคนจากหมู่บ้านหวงถัวเช่นเดี ยวกัน ตอนนั้นไป๋เจินจูหน้าถอดสี ดูท่าทางแล้วคนผู้นั้นจะรู้เส้นสนกลในจริงๆ
เขาเงียบงันไม่พูดจน ในใจของไป๋เจินจูรู้สึกหวาดกลัวมาก จึงรีบโขกศีรษะให้เขาอีกสองครั้งอย่างแรง “ท่านพ่อ ขอท่านโปรดช่วยเหลือ ช่วยพวกข้าก็เท่ากับช่วยตัวท่านเองนะเจ้า าคะ!”
แววตาของเผยชิงหานเยือกแข็ง เขามองตาของไป๋เจินจูอย่างไร้ความปราณี ก่อนเอ่ยด้วยโทสะว่า “เจ้าขู่ข้
