ูลหานเห็นด้วย ดูเหมือนว่าในระยะเวลาเพียงไม่นานหานเสียวเสี่ยวจะก้าวหน้าขึ้นมาก
สีหน้าของเขาอ่อนโยนลงแล้วตอบกลับว่า “ถ้าได้เจอกันค่อยว่ากัน”
“ฮ่า ๆ โอเคค่ะพี่ว่าง” หานเสียวเสี่ยวกวาดตามองเฝ่ยไป๋ลู่ก่อนจากไปอย่างพึงพอใจ
ศิษย์น้องหญิงอวี๋ทิงหลันก้มหน้าดื่มชา
ผู้หญิงนั้นมีความรู้สึกไวต่อคำพูดมาก
คำพูดของหานเสียวเสี่ยวก่อนออกไป ที่ดูเหมือนจะขอให้ศิษย์พี่รองเมตตา แต่ในความเป็นจริงแล้วเป็นการบอกว่าตัวเองอาศัยความแข็งแกร่งของตัวเองจนได้โควตามา แล้วเหน็บแนมว่าเฝ่ยไป๋ลู่ต้องอาศัยความเมตตาและคุณธรรมที่เธอมีไม่คู่ควร
ทำให้ทิงหลันรับรู้ได้ถึงความใจแคบของสาวน้อยตระกูลหาน
แล้วก็ไม่รู้ว่าศิษย์พี่รองคนนี้จะมีปฏิกิริยาตอบสนองกับการที่ ‘ผู้มีพระคุณ’ ถูกคนอื่นเหน็บแนมอย่างไร?
อวี๋ทิงหลันมองเฝ่ยไป๋ลู่อย่างระมัดระวัง
แต่น่าเสียดายที่บังเอิญถูกจับได้พอดิบพอดี
อวี๋ทิงหลันรู้สึกอึดอัดใจเมื่อสายตาปะทะเข้ากับดวงตาที่สวยงามสดใสคู่นั้นของเฝ่ยไป๋ลู่
เมื่อคิดว่าเพราะตัวเองอยากรู้อยากเห็นเลยให้ท้ายเจียงชิง และหานเสียวเสี่ยวก็ทำตัวก่อกวน เธอจึงรู้สึกผิดอย่างอธิบายไม่ถูก
เฝ่ยไป๋ลู่ยิ้มให้เธออย่างใจดี หากไม่มีอารมณ์แบบเด็ก ๆ ของเจียงชิง บรรยากาศระหว่างตัวบุคคลคงเป็นมิตรและกลมกลืนต่อกัน
วัดเต๋านั้นเรียบง่ายและมั่นคง โดยสามารถเห็นได้จากโครงสร้างอาคารทั้งหมดที่มีอายุพอสมควร แต่ได้รับการซ่อมแซมดีมากทุกจุด ซึ่งแสดงถึงความ
