๋า!”
ทันใดนั้นเสียงที่คุ้นหูเล็กน้อยก็ดังขึ้น
เฝ่ยไป๋ลู่หันกลับมาแล้วก็เห็นหานเสียวเสี่ยวที่กำลังฉุนเฉียว
ไม่ใช่เธอแค่คนเดียว ด้านหลังมีชายวัยกลางคนสามคนกำลังตามหลังเธอมา
คนเหล่านั้นนำโดยชายที่มีรูปลักษณ์ภายนอกที่มีความเกี่ยวข้องกับหานเสียวเสี่ยว คิดว่าน่าจะเป็นพ่อของเธอ หานคังผิง หัวหน้าตระกูลหาน
หานเสียวเสี่ยวใช้มือข้างหนึ่งเท้าเอว และอีกข้างชี้ไปที่เฝ่ยไป๋ลู่แล้วถามเสียงดังว่า “บอกมา เธอไม่มีสำนักไม่มีนิกาย ใช้เรื่องตอบแทนบุญคุณแทรกซึมเข้ามาในการแข่งขันปรมาจารย์เต๋าเพราะต้องการทำลายวัดเต๋าและการแข่งขันปรมาจารย์ใช่ไหม?”
ขณะที่พ่อของเธอกำลังหารือเรื่องสำคัญกับคุณลุงคนอื่น ๆ หานเสียวเสี่ยวที่กำลังรออย่างเบื่อหน่ายบริเวณลานด้านหน้า ก็บังเอิญเห็นเฝ่ยไป๋ลู่เดินไปทางวัดเต๋าพอดี
เธอรีบพาพ่อของเธอที่ประชุมเสร็จแล้วมาจับเฝ่ยไป๋ลู่ทันที
แล้วก็ถูกเธอจับได้คาหนังคาเขาตามคาด!
หานคังผิงขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำพูดของลูกสาวตัวเอง
ดวงตานกอินทรีจับจ้องเฝ่ยไป๋ลู่เขม็ง
ครั้นแล้วก็เห็นว่าเธอสวมชุดลำลอง ไม่ได้ระบุนิกาย ทั้งยังอยู่ตามลำพังและแสดงพฤติกรรมแปลก ๆ บริเวณลานใจกลางของวัดเต๋า ยิ่งทำให้จุดประสงค์ของเธอน่าสงสัยยิ่งขึ้น
ทำให้คิดถึงพลังงานชั่วร้ายที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเมืองเจียงล่าสุด…
หานคังผิงเกลียดความชั่วร้าย จึงมองไปทางเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยสายตาที่มุ่งร้ายขึ้นไปอีก “ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?”
เฝ่ยไป๋ลู่มีน้ำ
