เสียงเชิงขอโทษแล้วอธิบาย “ฉันไม่ได้มีเจตนาไม่ดี ที่นอกลานไม่มีคนเฝ้าและไม่มีป้ายเตือน ฉันไม่รู้มาก่อนว่าที่นี่คือสถานที่สำคัญของวัดเต๋าเลยเข้ามาโดยไม่ตั้งใจ ขอโทษจริง ๆ ค่ะ…”
หานเสียวเสี่ยวไม่ยอมลดละ “ถูกพวกเราจับได้คาหนังคาเขา เธอไม่มีทางยอมรับอยู่แล้ว!”
“เสียวเสี่ยวบอกว่าเห็นคนเดินลับ ๆ ล่อ ๆ เข้ามา ฉันก็ยังไม่เชื่อ พอจับเธอได้ตอนนี้ ดูเหมือนว่าเสียวเสี่ยวพูดถูก!” ใบหน้าของหานคังผิงบึ้งตึง ไม่ว่ายังไงจับตัวไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน
เขาไม่กักเก็บพลังปราณอันแข็งแกร่งบนตัวเลย ทำให้ไป๋ลู่รู้สึกเสมือนมีภูเขาซานไท่กำลังกดทับตัวเอง
หานเสียวเสี่ยวมองเฝ่ยปู๋ลู่อย่างหยิ่งทะนง “เธอจบเห่แล้ว ยอมให้จับโดยดีเถอะ!”
พวกเขาทั้งหมดที่นี่คือสมาชิกของตระกูลหาน ตราบใดที่พ่อของเธอเชื่อมั่นว่าเฝ่ยไป๋ลู่มีความผิด เฝ่ยไป๋ลู่จะแก้ตัวอย่างไรก็ไม่มีประโยชน์!
ด้วยข้อหาบุกรุกเข้ามาในพื้นที่หวงห้ามและวางแผนชั่วร้าย เธออยากดูว่านิกายเก้าสวรรค์จะปกป้องเฝ่ยไป๋ลู่อยู่หรือเปล่า?
พลังของหานคังผิงนั้นแข็งแกร่ง ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่สามารถนั่งอยู่ในตำแหน่งหัวหน้าตะกูลหานได้อย่างมั่นคง
พลังปราณของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหารที่ดุร้าย จนเห็นได้เลยว่าคาถาที่เขาใช้มีพลังทำลายล้างที่สามารถคุมคามและแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
เฝ่ยไป๋ลู่มองไปที่ตระกูลหานที่กำลังคุกคามเธอด้วยสีหน้าเย็นชา
ทันใดนั้นมือที่ราวกับหยกสีขาวเล็ก ๆ คู่หนึ่งก็ยื่นออกมา สกัด
