ตอนที่ 658 ลูกกลับมาแล้ว
แม้จะเป็นเวลากลางดึก สองแม่ลูกกลับไม่รู้สึกง่วงเลยสักนิด พวกนางนอนเคียงข้างกันอยู่บนเตียง ความรู้สึกตื้นตันไม่ยอมจางหายไปเสียที
ตงฟางหว่านเอ๋อร์ถามว่า “จื่อเอ๋อร์ เล่าเรื่องที่หมู่บ้านหวงถัวให้แม่ฟังหน่อยสิ”
ไป๋จื่อกลัวว่านางจะโศกเศร้าเสียใจ จึงเลือกเรื่องดีและสนุกออกมาเล่า บอกนางว่าตนเรียนวิชาแพทย์ด้วยตนเองอย่างไร วางแผนพาจ้าวหลานออกจากสกุลไป๋อย่างไร พบฉู่เยี่ยนที่สูญเสียความทรงจำได้อย่างไร และใช้ชีวิตในหมู่บ้านอย่างสุขสบายอย่างไร
ตงฟางหว่านเอ๋อร์ยิ้มไม่หุบ “ที่แท้บุตรีของข้าก็เก่งกาจนัก ต้องเหมือนข้าเป็นแน่”
สองแม่ลูกผินหน้าไปสบตากัน ก่อนที่จู่ๆ จะหัวเราะขึ้นมา “ท่านแม่ ข้ามองไม่ออกเลยจริงๆ ว่าท่านจะหลงตัวเองเช่นนี้ด้วย”
“ช่วยไม่ได้ จะโทษก็ต้องโทษตาของเจ้า ข้าเรียนรู้มาจากเขาทั้งนั้นแหละ” ตงฟางหว่านเอ๋อร์ยิ้มกล่าว
ทั้งสองคนสนทนากันไปเช่นนี้จนกระทั่งฟ้าสาง ทว่าพวกนางกลับยังคงไม่รู้สึกง่วงเลยสักนิด
ตงฟางหว่านเอ๋อร์จูงมือไป๋จื่อไปยังเรือนที่จ้าวหลานพักอยู่ ขณะนี้จ้าวหลานกำลังหวีผมให้หรูเอ๋อร์ ครั้นเห็นพวกนางจูงมือกันเข้ามา ก็รู้ได้โดยพลันว่าพวกนางรู้ฐานะกันแล้ว จึงรีบส่งหร
