ตอนที่ 627 น้ำแกงดอกโคมม่วง
ดอกไม้และสมุนไพรในสวนเจริญเติบโตดีมาก คุณภาพดีกว่าสมุนไพรที่นางปลูกในหมู่บ้านหวงถัวทีเดียว ที่นี่เหมือนกับมีดินอุดมสมบูรณ์เพราะไอเซียน ถึงแม้พวกมันไม่อยากเติบโตก็คงทำไม่ได้
ใบโสมนา ดอกโคมม่วง ดอกอัญชัน พวกมันล้วนเป็นของดีในการทำอาหารเป็นยา เพราะทั้งหอมสดชื่น มีรสชาติอร่อย และบำรุงร่างกายได้ดีนัก
นางไม่เพียงทำอาหารเป็นยา ยังทำอาหารเรียกน้ำย่อยอีกหลายอย่าง ได้แก่ ผัดผักหอม ต้มยำปลา ไก่ผัดพริกหยวก ผัดผักกะหล่ำปลี ทั้งหมดล้วนไม่เผ็ด แต่กลับหอมอร่อย กินแล้วพาให้รู้สึกสดชื่น เรียกน้ำย่อยได้อย่างแน่นอน
หลังจากวุ่นวายอยู่ทั้งเช้าแล้ว ในที่สุดไป๋จื่อก็ทำอาหารกลางวันเสร็จ จึงให้เหล่าสาวใช้ไปตามคนอื่นมา
จ้าวหลานและคนอื่นๆ มาถึงก่อน ส่วนตงฟางมู่และตงฟางหว่านเอ๋อร์ตามมาถึงทีหลัง
ตงฟางหว่านเอ๋อร์เห็นจ้าวหลานในทันที จึงยิ้มว่า “ท่านนี้คงจะเป็นแม่ของหมอไป๋ ท่านช่างโชคดีจริงๆ!”
จ้าวหลานรีบตอบกลับไป “ฮูหยินล้อเล่นแล้วเจ้าค่ะ ข้าไม่ได้โชคดีอะไรหรอก ฮูหยินต่างหากที่โชคดี”
เมื่อครู่ตงฟางหว่านเอ๋อร์ก็เพียงพูดไปตามมารยาทเท่านั้น จึงไม่ได้ถามอะไรมากความอีก เพียงยิ้มและบอกให้ทุกคนนั่งลง
ไป๋จ
