ป็นคนเมืองชิงหยวน ข้าอยู่กับท่านแม่ ส่วนท่านพ่อของข้าตายไปเมื่อสิบปีก่อน”
……….
ตอนที่ 600 ตงฟาง?
ฮูหยินผู้นั้นร้องอ๋อเสียงหนึ่ง ก่อนจะถอนใจออกมาอีกเสียงหนึ่ง “หากเด็กคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ ก็คงจะอายุเท่ากันกับเจ้านี่แหละ”
หัวใจของไป๋จื่อพลันหวั่นไหว อดไม่ได้ที่จะถามว่า “เด็กคนนั้นเป็นชายหรือหญิงเล่า แล้วจากไปได้อย่างไรกัน”
ชุ่ยเอ๋อร์หน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย เรื่องนี้เป็นแผลในใจของฮูหยิน จึงไม่มีใครกล้าพูดเรื่องนี้ต่อหน้าฮูหยิน ขณะที่นางกำลังจะตำหนิเขา กลับได้ยินฮูหยินถอนใจกล่าวว่า “ล้วนเป็นเรื่องในอดีตทั้งสิ้น ไม่เอ่ยถึงก็สิ้นเรื่อง”
บัดนี้ผู้ติดตามนำหมอมาถึงแล้ว ครั้นทุกคนเห็นฮูหยินได้สติเช่นนี้ ต่างก็ถอนใจโล่งอกกันยกใหญ่ ก่อนที่หมอจะกล่าวว่า “เชิญฮูหยินขึ้นรถม้าเถอะขอรับ ข้างนอกนี้ลมเย็นนัก”
ตงฟ่างหว่านเอ๋อร์พยักหน้า แล้วกล่าวกับชุ่ยเอ๋อร์ว่า “นับว่าข้ามีวาสนากับหมอหนุ่มผู้นั้นทีเดียว เจ้านำเงินสิบตำลึงเงินให้พวกเขา ช่วยพวกเขาสักหน่อย หวังว่าพวกเขาจะได้กลับบ้านในเร็ววัน”
ชุ่ยเอ๋อร์รีบหยิบเงินสิบตำลึงก้อนหนึ่งออกมาจากในถุงเงินที่พกติดตัวมา แล้วยื่นมันใส่มือของไป๋จื่อ “รับไว้เถอะ ถือเสียว่า
