และอยากจะลองดูสักครั้งเช้าวันนี้ก็เช่นกัน ประตูร้านยังไม่ทันเปิด ก็มีรถม้าจอดรออยู่ข้างนอกแล้วเมื่อเห็นว่ามีคนมาเปิดประตูร้าน คนรถที่เดิมทีนั่งอยู่บนรถม้าก็กระโดดลงมาทันที เขามองไป๋จื่อและจ้าวซู่เอ๋ออยู่รอบหนึ่ง ก่อนจะถามว่า พวกเจ้าเป็นเถ้าแก่เนี้ยของโถงจี้เหรินหรือ”ไป๋จื่อพยักหน้า “ถูกต้อง เจ้ามาซื้อยาหรือ”คนรถผู้นั้นกลับส่ายหน้า “ไม่ใช่ ข้าไม่ได้มาซื้อยา แต่มาขอให้รักษาต่างหาก ไม่ทราบว่าท่านหมอมาด้วยหรือไม่”ไป๋จื่อชี้ตัวเอง “ข้าเป็นหมอ ใครต้องการรักษาอะไรหรือ คนอยู่ที่ใด”“เจ้าเป็นหมอ?” คนรถคิดว่าตัวเองฟังผิดไป สตรีเบื้องหน้าเขาผู้นี้อายุอย่างมากสิบสามสิบสี่ปีเท่านั้น นางจะเป็นหมอได้หรือ หมอที่เขาเคยเห็น เด็กที่สุดก็อายุสามสิบปีแล้ว…ไป๋จื่อยิ้มจาง “ข้าเป็นหมอ นี่คือเรื่องจริง” ทุกคนแทบจะถามนางเช่นนี้ คล้ายกับว่าทุกคนไม่เชื่อว่าแม่นางน้อยเช่นนางจะมีความสามารถรักษาใครได้นางหมุนหายไปเปิดประตูร้านของโถงจี้เหริน จากนั้นก็เดินตรงเข้าไปคนรถตามเข้าไป เขากล่าวกับไป๋จื่อว่า “ท่านหมอ ข้าเป็นคนรถของจวนสกุลเฉียน ฮูหยินของข้าได้ยินมาว่าที่นี่เพิ่งเปิดกิจการได้ไม่นาน และหมอที่นี่ก็มีฝีมือยอดเยี่ยม จึงให้ข้ามาเชิญท่าน ถามท่านว่าพอจะไปทำการรักษาได้หรือไม่”จวนสกุลเฉียน?“นายท่านของเจ้าคือพี่เขยของใต้เท้านายอำเภอกู้ เฉียนจงหยวนใช่หรือไม่” ไป๋จื่อเลิกคิ้วคนรถรีบตอบ “ถูกต้องๆ เฉียนจงหยวนคือนายท่านของข
