าให้แล้ว”
“หมายความว่าเจ้าค้นพบที่มาของพู่หยกแล้วหรือ” เผยชิงหานถามอีก
ชางซูหังยกถ้วยสุราขึ้นดื่มจนหมด “ยังไม่พบขอรับ พรุ่งนี้ข้าจะไปยังเมืองชิงหยวนกับคนของฮ่องเต้ สืบสาวเรื่องนี้ให้ถึงต้นตอ พวกเขายังพูดถึงเด็กคนหนึ่งด้วย ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่านี่คือเรื่องอะไร เพียงแต่ครั้งนี้ข้ามีหน้าที่นำทาง คนของฮ่องเต้น่าจะรู้เส้นสนกลในอยู่”
สีหน้าของเผยชิงหานพลันซีดขาว ในใจมีความคิดนับพันหมื่นผุดขึ้นมา หากเด็กคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ หากนางยังมีชีวิตอยู่ แล้วเขาควรจะทำอย่างไรต่อไปดี
เขาพลันนึกถึงจิ้นอ๋อง และคิดถึงสัญญาหมั้นหมายระหว่างจิ้นอ๋องกับนาง ตอนนั้นเขาไม่รู้โดยสิ้นเชิงว่านางมีสัญญาหมั้นหมายกับจิ้นอ๋อง หากเขารู้เช่นนั้นแต่แรก ไม่ว่าจะพูดอย่างไรเขาก็ต้องรั้งเด็กคนนั้นไว้ ขอเพียงได้เกี่ยวดองกับจิ้นอ๋อง เขายังต้องกังวลว่าจวนชางหยวนโหวจะไม่รุ่งโรจน์อีกหรือไร
เมื่อคิดถึงตรงนี้แล้ว เขาก็ตัดสินใจ เอ่ยถามกับชางซูหังว่า “พี่ชาง สถานที่ที่เจ้าพูดถึงเมื่อครู่เป็นเมืองชิงหยวนใช่หรือไม่” เขารู้จักที่นั่น มันอยู่ใกล้กับสมรภูมิที่ชายแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือมาก นับเป็นเมืองเล็กๆ ที่ชายแดนแห่งหนึ่ง
……….
ตอนที่ 572 จวนสกุลเฉียนเชิญหมอตั้งแต่ไป๋จื่อฝังเข็มให้เสียนเอ๋อร์ที่โถงจี้เหริน ภาพนั้นสร้างความตื่นตาให้ผู้คน หลังจากนั้นความไม่เชื่อถือในวิชาแพทย์ของไป๋จื่อในทีแรกของทุกคน ก็แปรเปลี่ยนเป็นความสนอกสนใจ สงสัย
