ุกข์ใจเลยนะขอรับ”
จอมพลหวังโบกมือ “เมื่อมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้แล้ว ใครบ้างเล่าไม่มีเรื่องในใจ หากมีเรื่องอะไร ขอแค่พวกเรากำจัดมันทิ้งไป ก็ถือว่าสิ้นเรื่องแล้ว” คำพูดนี้ราวกับเขาพูดกับไป๋จื่อที่อยู่เบื้องหน้า ทั้งยังคล้ายกับพูดให้ตนเองฟังด้วย
ทันใดนั้น รองแม่ทัพจางเข้ามาในกระโจม สีหน้าไม่ค่อยสู้ดีเท่าไร
จอมพลหวังเห็นเขากลับมา ก็รีบวางถ้วยในมือลง ถามทันทีว่า “พบแล้วหรือ”
รองแม่ทัพจางส่ายหน้า “ไม่พบขอรับ ข้าสอบถามจนทั่วทั้งค่ายทหารแล้ว ทุกคนล้วนบอกว่าชัยชนะครั้งก่อนเป็นเพราะโชคช่วยกองทหารม้าหุ้มเกราะและกองทหารเกราะดำ ปลุกปั่นภายในทัพซีเยี่ยจนเกิดปัญหา ความจริงแล้วทั้งสองกองไม่ได้ชนะด้วยความสามารถของตนเอง”
คิ้วของจอมพลหวังขมวดเป็นปมแน่น ถามอีกว่า “นายกองของกองทหารม้าหุ้มเกราะอยู่ที่ใด”
รองแม่ทัพจางส่ายหน้าอีกครั้ง “ข้าหาเขาไม่เจอขอรับ ได้ยินมาว่าวันก่อนเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ถูกส่งไปรักษาตัวที่กระโจมหน่วยแพทย์แล้ว แต่จนป่านนี้แล้วก็ไม่กลับมา ดูท่าจะตายเพราะรักษาไม่หายกระมัง”
ตายเพราะรักษาไม่หาย?
จอมพลหวังหันไปมองไป๋จื่อทันที “ไป๋จื่อ เจ้าเคยพบนายกองของกองทหารม้าหุ้มเกราะผู้นี้หรือไม่”
ไป๋จ