จะเก็บพวกเขาไว้จนถึงตอนนี้ได้อย่างไร”
รองแม่ทัพจางเห็นเขาโกรธเกรี้ยว ก็รีบเทน้ำให้เขาจอกหนึ่ง “ท่านจอมพล ร่างกายท่านไม่ค่อยแข็งแรง อย่าได้โมโหเหล่าคนชั้นต่ำพวกนี้นักเลย ไม่คุ้มกันหรอกขอรับ!”
……….
ตอนที่ 500 แววตาทอประกาย
จอมพลหวังสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กดข่มโทสะที่พุ่งขึ้นสู่สมองไว้อย่างสุดความสามารถ พยายามควบคุมไฟแห่งความโกรธในใจเอาไว้ เขารู้อยู่แล้วว่าหูจื้อและสื่อลี่หยวนสนิทชิดเชื้อกับเซียวอ๋อง ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยเห็นว่ามันเป็นเรื่องใหญ่อะไร คิดว่าพวกเขาก็แค่ตัวตลกสองคนเท่านั้น ไม่มีทางสั่นคลอนต้นไม้ใหญ่อย่างจิ้นอ๋องได้โดยสิ้นเชิง
แต่เขาคิดผิด แม้กระทั่งคิดผิดมหันต์!
จิ้นอ๋องอยู่ไกลถึงทางตะวันตกเฉียงเหนือ ย่อมไม่รู้เรื่องที่พวกหูจื้อลอบส่งจดหมายโต้ตอบกับเซียวอ๋อง ส่วนตัวเขาหวังจิ้งไห่ตัวอยู่เมืองหลวง จึงรู้เรื่องนี้ดีนัก แต่แล้วเหตุใดตอนนั้นเขาถึงทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่นเป็นเพราะเขาเชื่อใจจิ้นอ๋องเกินไป หรือตนเองเลินเล่อเกินไปกันแน่
หากเขารู้ตัวเร็วกว่านี้สักหน่อย ได้ส่งสัญญาณเตือนจิ้นอ๋องเสียบ้าง บางทีอาจจะไม่เกิดโศกนาฏกรรมในภายหลังก็เป็นได้!
รองแม่ทัพจางมีสีหน้าไม่สู้ดีขึ้นเรื่อยๆ ร
