อง กรงนี้สานไว้พิเศษมาก เมื่องูเข้าไปแล้วก็จะออกมาไม่ได้อีก ถึงเวลานั้นพวกเราค่อยไปเก็บกลับมาก็ใช้ได้ บางครั้งโชคดีมาก จับงูได้หลายตัวในคืนเดียว”
ต้วนเฉิงมีสีหน้าผิดหวัง “แต่พวกเราไม่มีกรงจับงูชนิดนั้นเสียหน่อย!”
……….
ตอนที่ 496 ย่อมขอให้เป็นเช่นนั้น
ชายหนุ่มที่พักอยู่ข้างๆ รีบกล่าว “ในค่ายของพวกเรามีไม้ไผ่กระดองเต่าอยู่ ด้านหลังค่ายบูรพาที่เจ็ดมีป่าไผ่อยู่ผืนหนึ่ง ก่อนหน้านี้เพื่อล้อมพื้นที่ตั้งค่ายบูรพาที่เจ็ด ก็ทำลายต้นไผ่ไปไม่น้อย ทว่ายังเหลืออยู่บ้าง”
ต้วนเฉิงกล่าวทันทีว่า “ข้าจะไปหาไม้ไผ่กระดองเต่ามาเดี๋ยวนี้ พวกเจ้ารออยู่ที่นี่แหละ”
หมอเฉินเห็นลูกศิษย์จากไปรวดเร็วราวกับสายลม จึงถอนใจพลางส่ายหน้า “เด็กคนนี้นี่นะ หากเขากระตือรือร้นเช่นนี้ในตอนที่ต้มยาก็ดีสิ”
ไป๋จื่อเก็บถ้วยและหม้อเรียบร้อยแล้ว นางกลับไปที่หน่วยเสบียง ระหว่างทางกลับไปที่หน่วยแพทย์ จู่ๆ ก็มีลมกรรโชกพัดผ่านมาระลอกหนึ่ง นางเพียงรู้สึกหนาวสะท้านไปทั่วร่าง ก่อนที่จะพบว่าพระจันทร์เต็มดวงอีกครั้งโดยที่ไม่รู้ตัวแล้ว
จากฤดูใบไม้ผลิสู่ฤดูใบไม้ร่วง จากฤดูใบไม้ร่วงสู่ฤดูหนาว เพียงพริบตาเดียว นางก็มาอยู่ที่โลกใบนี้นานถึงเพียงนี้แล้วหรือนี่
