่มแจ้ง
“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวข้าไปนำมาเอง เจ้าระวังปากของพวกเจ้าไว้เป็นพอ เจ้าไม่ต้องมาสนใจเรื่องของข้านักก็ได้”
หลิวซื่อชะงักงัน “ท่านแม่ ท่านหมายความว่าอย่างไร”
หญิงชราไม่อยากอ้อมค้อมกับนาง จึงกล่าวเข้าประเด็นทันที “เจ้ารองให้ข้าวข้าเพียงห้าชั่ง ถึงแม้ข้าจะกินให้ประหยัดเพียงใด ก็พอจะประทังท้องได้อย่างยากลำบากเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น ห้าชั่งที่พวกเจ้าสมควรให้ข้าด้วยเช่นกันนั้น ข้าเองไม่หวังมากหรอก เช่นเดียวกัน พวกเจ้าก็อย่ามาขอความช่วยเหลือจากข้าเลย”
“ท่านแม่ พวกข้าไม่ขอความช่วยเหลือจากท่าน แล้วจะไปขอความช่วยเหลือจากใครได้ เช่นนั้นแล้วพวกข้าจะกินอะไรเล่า” หลิวซื่อรีบพูด
แม่สามีพลันแค่นหัวเราะเบาๆ “กินอะไร? อยากกินสิ่งใดก็กินสิ่งนั้น เจ้ารองรู้จักทำมาหากิน หาเงินเลี้ยงครอบครัว แล้วพวกเจ้ารู้จักทำอะไรบ้าง รู้จักแต่นอนขี้เกียจอยู่ในบ้านทั้งวัน แม้แต่ผักป่าก็คร้านจะออกไปหา ต้องการให้สาวใช้แก่ๆ อย่างข้าผู้นี้ปรนนิบัติพวกเจ้างั้นสิ?”
หลิงซื่อมีสีหน้าอัดอั้น “ท่านแม่ ท่านพูดอะไรของท่าน ข้าไม่ออกไปทำงาน ก็เป็นเพราะท่านไม่ใช่หรือไร ท่านบอกว่าท่านเหงาอยู่ในบ้านคนเดียว จึงให้ข้าอยู่คุยเล่นกับท่านเพื่อคลายเหงา ข้าก็ทำตามความต้องการของท่านแล้วนะเจ้าคะ!”
……….
ตอนที่ 458 หูเฟิงส่งจดหมายมา (1)
หัวหน้าหมู่บ้านผ่านบ้านของไป๋จื่อ เห็นรถม้าจอดอยู่ในลานบ้าน เขารู้ได้ทันทีว่าพวกนางและหูจ่างหลินกลับมาแล้ว จ
