ูหยินเจิ้งรับคำ “หากจะบอกว่าไม่เปลี่ยน เสวี่ยเอ๋อร์ของข้าก็ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด ยังเหมือนกับเมื่อก่อนไม่มีผิดเพี้ยน เอาแต่คะนึงหาพี่หนาน วันนี้ข้าแอบนางมาที่นี่ เพราะหากบอกให้นางรู้เข้าจะต้องขอร้องตามมาด้วยแน่”
“ท่านพี่ก็จริงๆ เลย เสวี่ยเอ๋อร์อยากมาก็พานางมาด้วยเถอะ” สวี่ซื่อยิ้มกล่าว
ฮูหยินเจิ้งโบกมือ “ทำเช่นนั้นได้อย่างไรกัน หากคนนอกรู้เข้าจะต้องนำไปนินทาแน่”
ถึงแม้เมิ่งหนานจะเป็นคนโง่ แต่คราวนี้เขาก็รู้แล้วว่าท่านแม่เรียกเขามาทำอะไร
สกุลเมิ่งกับสกุลเจิ้งมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันเสมอมา ทั้งยังเป็นตระกูลบุญหนักศักดิ์ใหญ่ที่มีอำนาจในเมืองหลวงเช่นเดียวกัน แม้ในอดีตสกุลเจิ้งจะมีศักยภาพด้อยกว่าสกุลเมิ่ง แต่หลายปีมานี้อำนาจของสกุลเจิ้งก็เพิ่มสูงขึ้น บิดาและมารดาของเมิ่งหนานจึงคิดจะให้เขาเกี่ยวดองกับสกุลเจิ้งตั้งนานแล้ว หากเขาไม่ได้จากเมืองหลวงไปสองปี งานมงคลนี้ก็คงเกิดขึ้นเร็วกว่านี้แน่
เขาเพิ่งกลับมาถึงเมืองหลวง ฮูหยินเจิ้งก็มาหาถึงที่ ดูท่าพวกนางจะร้อนใจมากทีเดียว และเห็นทีจะเป็นจริงดังนั้น เพราะเมื่อสองปีก่อนบุตรีหัวแก้วหัวแหวนของสกุลเจิ้งก็อายุสิบห้าปีแล้ว ปีนี้อายุสิบเจ็ดปีเต็ม ไม่ร้อนใจคงจะแปลกน่าดู
……….
ตอนที่ 400 สองสกุลเกี่ยวดอง
น่าเสียดายนัก เขาเมิ่งหนานไม่รู้สึกสนใจสตรีผู้อ่อนช้อยเช่นนั้นหรอก
“ไม่ทราบว่าท่านแม่อยากพบลูกด้วยเรื่องใดหรือ” เมิ่งหนานถามสวี่ซื่อ
สวี่ซื่อยิ้มจางๆ
