จางซื่อเห็นบุตรสาวกินอย่างเอร็ดอร่อย ก็พลันยิ้มออกมา “ค่อยๆ กินนะ ยังมีเหลืออีก”
ฟู่กุ้ยที่อยู่ข้างๆ กลืนน้ำแกงปลาในปาก สีหน้าพึงพอใจยิ่ง “ท่านพ่อ ท่านแม่ ถ้าหากพวกเรามีปลากินเช่นนี้ทุกวันคงจะดีไม่น้อยเลย!”
จางซื่อต่อว่ายิ้มๆ “เจ้านี่ตะกละจริง ฝันหวานทีเดียวเชียว แม่น้ำตรงหน้าหมู่บ้านของพวกเราทั้งลึก ทั้งไหลเชี่ยว มีปลาอยู่ในนั้นไม่น้อย แต่ไม่ใช่ว่าใครๆ ก็จับมันได้ วันนี้พ่อของเจ้านับว่ามีโชค ถือได้ตกปลามาได้หลายตัวเช่นนี้”
เจ้ารองยิ้มรับคำ “ก่อนหน้านี้ข้าเคยได้ยินว่ามีคนตกปลาได้อยู่บ่อยๆ ทีแรกข้าก็ไม่เชื่อ เพราะไม่เข้าใจว่าเหตุใดพวกเขาตกปลาได้ แต่ข้าตกไม่ได้บ้าง วันนี้ข้าเข้าใจกระจ่างแจ้งแล้วว่าเป็นเพราะเหตุใด”
“เพราะอะไรหรือ” จางซื่อยิ้มถาม
“โบราณว่าไว้ นกที่ตื่นเช้าย่อมมีหนอนกิน ขอเพียงตื่นเช้ามากพอก็ไปทันเวลา หากวันนี้ข้าไปช้ากว่านี้เพียงเล็กน้อย ปลานี้คงจะเป็นของบ้านอื่นไปแล้วกระมัง” เจ้ารองกล่าวจบก็หัวเราะร่า
……….
ตอนที่ 396 คนรักของไป๋เจินจู
จางซื่อเบิกบานใจจนยิ้มไม่หุบ “ในที่สุดเจ้าก็ตาสว่างเสียที เมื่อก่อนที่นี่มีจ้าวหลาน นางทำงานทั้งในและนอกบ้าน ส่วนพวกเจ้าว่างงาน ข้าเองอยู่ในบ้านก็สบายใจเช่นกัน นับว่ามีชีวิตที่ไม่เลวเลยทีเดียว แต่วันนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว หากตอนนี้อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปก็ต้องพึ่งตนเอง ปลูกข้าวลงที่ดิน ไหนเลยจะตื่นสายได้อีก ไม่ตื่นเช้าก็ต้องกินลมตะวันตกเฉียงเ
