ยมองสีหน้าของเขาไม่ชัดเจน แต่เขากลับมองเห็นใบหน้าของอาอู่ได้ชัดแจ้งยิ่งนัก
เขาจ้องตาของอาอู่ แล้วกล่าวชัดถ้อยชัดคำอย่างจริงจัง “เจ้าเคยอยู่ในกองทหารเกราะดำหรือ”
สีหน้าของอาอู่เปลี่ยนไปเล็กน้อย “เจ้ารู้ได้อย่างไร” เขาตีศีรษะของตนเองในทันที “ซู่เอ๋อต้องเป็นคนพูดแน่ๆ”
หูเฟิงถามอีก “ตอนที่เจ้าหนีออกมาจากกองทหารเกราะดำ ฟู่เจิงเป็นอย่างไรบ้าง”
ครั้งนี้สีหน้าของอาอู่แปรเปลี่ยนฉับพลัน ซู่เอ๋อรู้ว่าเขาเคยอยู่ในกองทหารเกราะดำ แต่ไม่มีทางรู้จักชื่อของแม่ทัพฟู่ แล้วหูเฟิงรู้ได้อย่างไรกัน
“เจ้าเป็นใคร เหตุใดเจ้าถึงรู้จักชื่อม่ทัพฟู่ของพวกข้าด้วย” อาอู่ถอยหลังไปสองก้าว ฝ่ามือที่แต่เดิมแผ่ออกเริ่มกำเป็นกำปั้น
ในดวงตาของหูเฟิงมีระลอกคลื่นโหมซัดอย่างชัดเจน
“ข้าคือฉู่เยี่ยน” สามปีมาแล้ว เขาไม่ได้พูดถึงชื่อนี้มาสามปีแล้ว แม้แต่เขาเองก็รู้สึกไม่คุ้นเคยกับชื่อนี้
อาอู่ถอยหลังไปอีกสองก้าวด้วยความตื่นตะลึง “ฉู่? ฉู่เยี่ยน?” ฉู่เป็นชื่อแคว้น คนทั่วไปไม่สามารถใช้เป็นแซ่ได้ คนที่จะแซ่ฉู่ได้ก็มีแต่เชื้อพระวงศ์เท่านั้น
และฉู่เยี่ยนเป็นชื่อของจอมพลสามเหล่าทัพ ผู้ร่วมเป็นร่วมตายกับเหล่าทหารอยู่ที่ชายแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือ หรือนั่นก็คือจิ้นอ๋อง
……….
ตอนที่ 376 หนีทัพ
ฉู่เยี่ยนไม่เพียงเป็นผู้บังคับบัญชากองทหารม้าหุ้มเกราะที่ศัตรูได้ยินชื่อแล้วต้องอกสั่นขวัญแขวน แต่ยังเป็นเทพสงครามที่เขา โจวอาอู่ผู้นี้เคารพนับถือ
