าหมู่บ้านจึงรีบพูดว่า “เรื่องนี้จะบังคับกันไม่ได้ ในเมื่อพวกเขาไม่อยากไป เช่นนั้นก็ช่วยไม่ได้”
หลิวซื่อกล่าวด้วยความร้อนรน “ไม่ได้นะ พวกเราตกลงเรื่องนี้กันแล้ว จะเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาได้อย่างไร”
จางซื่อเดินมาถึงตรงหน้าของหลิวซื่อ ถามเสียงเย็นว่า “ตกลงเรื่องนี้กันแล้ว? ใครตกลงกับเจ้ากัน พวกข้าตกลงแล้วหรือไร เจ้าอยากได้เงินเอง ก็ให้สามีกับบุตรชายของเจ้าไปสิ เหตุใดต้องให้คนอื่นไปเสี่ยงชีวิตแทนด้วย เจ้าคิดว่าตนเองเป็นใคร”
หลิวซื่อโมโหจนตัวสั่น “ทุกคนฟังดูสิ มีอย่างที่ไหนสะใภ้รองพูดจากับสะใภ้ใหญ่เช่นนี้ ในบ้านนี้ยังมีกฎเกณฑ์อยู่หรือไม่”
จางซื่อแค่นหัวเราะ “กฎ? กฎที่พวกเจ้าตั้งขึ้นมาเองน่ะหรือ หลิวกว้าหัว ข้าจะบอกเจ้าให้นะ สามีข้าไม่ใช่เจ้าสาม ข้าเองก็ไม่ใช่จ้าวหลานเช่นกัน ที่จะให้พวกเจ้าคอยออกคำสั่งอยู่ตลอดเวลา”
“การเข้าร่วมกองทัพในครังนี้ ไม่ว่าจะเป็นสามีหรือบุตรชายของข้า ก็จะไม่มีใครไปเข้าร่วมทั้งนั้น พวกเจ้าล้มเลิกความตั้งใจเสียตั้งแต่ตอนนี้เถอะ ส่วนเรื่องแยกบ้าน ไม่ว่าอย่างไรวันนี้ก็จำต้องแยก”
……….
ตอนที่ 372 ความสามารถของตนเอง
ทางสกุลไป๋กำลังวุ่นอยู่กับเรื่องแยกบ้าน ส่วนทางไป๋จื่อกำลังกลัดกลุ้มเรื่องที่หูเฟิงต้องการเข้าร่วมกองทัพ นางรู้สึกไม่สบายใจยิ่งนัก
นางจินตนาการถึงภาพยามที่หูเฟิงจากหมู่บ้านหวงถัวไปเป็นพันเป็นหมื่นรอบ นางรู้สึกว่าตนเองจะต้องโบกมือให้เขาอย่างสง่างามได้แน่ บอกลาเขา
