้ว ที่นี่ก็ไม่มีใครอื่นอีก เธอไม่จำเป็นต้องสนใจภาพลักษณ์พวกนั้นอยู่แล้ว
เธอเปิดกระเป๋าถือใบเล็กจ้อย นำบุหรี่สำหรับผู้หญิงออกมากล่องหนึ่ง “ไป๋จื่อเอ๋ยไป๋จื่อ เธอต้องไม่คาดคิดแน่ๆ ว่าจะมีวันนี้”
เมื่อจุดบุหรี่แล้ว เธอก็พ่นควันสีขาวหลานสายออกมาจากริมฝีปากสีแดงฉานราวกับถูกไฟเผา บนใบหน้าที่แต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างดีปรากฎความเหนื่อยล้า “ไป๋จื่อ ฉันรอไม่ไหวแล้ว ฉันไม่อยากเห็นหลินหยางเฝ้าเธอทุกวันอีกต่อไป ขอแค่เธอตายไปได้ หลินหยางถึงจะตาสว่าง ขอแค่เธอหายจากโลกนี้ไปโดยสิ้นเชิง หลินหยางถึงจะเห็นฉันอยู่ในสายตา”
เสียงหยดน้ำฝนกระทบหน้าต่างค่อยๆ จางหายไป ลมโหมหยุดลง ดวงจันทร์ที่ถูกเมฆดำบดบังค่อยๆ เผยให้เห็นแสงสว่างไสว
นิ้วมือของไป๋จื่อขยับได้แล้ว อัตราการเต้นของหัวใจที่ปรากฏอยู่บนจอมอนิเตอร์เริ่มเปลี่ยนแปลง
……….
ตอนที่ 362 ฆาตกร
แต่อวี๋ม่านน่ามองไม่เห็น เธอผุดลุกขึ้น โยนบุหรี่ที่สูบไปแล้วครึ่งหนึ่งออกไปข้างนอกหน้าต่าง ก่อนจะหมุนตัวเดินมาที่หน้าเตียงของไป๋จื่อ แล้วหยิบหมอนอิงนุ่มๆ จากเก้าอี้ข้างเตียงขึ้นมากดลงบนใบหน้าของอีกฝ่าย
สติสัมปชัญญะของไป๋จื่อกลืบมามากกว่าครึ่งแล้ว เธอไม่คาดคิดเลยว่าอวี๋ม่านน่าจะเป็นฆาตกรที่ทำร้ายเธอจริงๆ สิ่งที่หลินหยางสงสัยเป็นความจริง เพื่อให้ได้มาซึ่งหลินหยาง อวี๋ม่านน่าไม่รังเกียจที่ตนเองจะกลายเป็นฆาตกรเลยด้วยซ้ำ
ครั้งก่อนเธอทำร้ายไป๋จื่อจนกลายเป็นผัก แต่ครั้งนี้เธออ
