แล้วกัน หากไม่อยากให้ลูกตัวเองเป็นคนพิการ ตอนนี้รีบพาเขาไปรักษากับท่านหมอลู่โดยเร็วย่อมดีที่สุด”
หลังจากพูดจบ นางก็ถือกระบอกไม้ไผ่เดินไปยังต้นซานจาที่อยู่ไกลออกไป
เจ้าใหญ่เจี่ยคิดตามนางไปหมายจะเอาเงิน ทว่าชายหญิงอีกหลายคนที่ตามเขามาด้วยกลับรั้งเอาไว้ กล่าวเสียงเบาว่า “เจ้าใหญ่เจี่ย รักษาบาดแผลให้ลูกชายเจ้าเป็นเรื่องเร่งด่วนมากกว่านะ เจ้ามีลูกชายคนเดียว หากชักช้ารักษาไม่ทันกาล กลายเป็นคนพิการก็ถือว่าจบเห่”
พวกเขาหลายคนล้วนไม่ใช่คนโง่ เรื่องที่เกิดขึ้นนี้ เจ้าใหญ่เจี่ยต้องการขู่เอาเงินจากไป๋จื่ออย่างเห็นได้ชัด พวกเขาตามมาเพราะมีเจตนาดี อยากจะช่วยตงจื่อที่เกิดเรื่องขึ้นที่นี่อย่างคาดไม่ถึง ไม่ได้ต้องการช่วยเจ้าใหญ่เจี่ยหลอกวงผู้อื่น
ยิ่งไปกว่านั้น ไป๋จื่อใช่ว่าเป็นคนที่จะยอมถูกรังแกง่ายๆ ตอนนี้นางไม่เพียงไม่เงินทอง ยังมีคนคอยปกป้องอีกต่างหาก
……….
ตอนที่ 350 บุรุษที่พึ่งพาได้
หูเฟิงและอาอู่ผู้นั้นล้วนเป็นยอดฝีมือที่สามารถฆ่าเสือและหมาป่าได้ หากทั้งสองคนรู้ว่าพวกเขาช่วยเจ้าใหญ่เจี่ยรังแกไป๋จื่อ เช่นนั้นแล้วพวกเขาจะมีจุดจบเช่นไรกัน
หูเฟิงคงไม่หักแขนของพวกเขา เหมือนที่ทำกับเจ้าใหญ่ไป๋ใช่หรือไม่
ดังนั้นโน้มน้าวเจ้าใหญ่เจี่ยกลับไปก่อนดีกว่า เมื่อกลับถึงหมู่บ้านแล้ว เรื่องนี้ก็นับว่าไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขาอีก หลังจากเจ้าใหญ่เจี่ยจะหาเรื่องใคร นั่นก็เป็นการกระทำอันเกิดจากเขาเพียงผู้เดียวแล้ว
แ
