ของข้า นางโกรธเป็นฟืนเป็นไฟหรือไม่”
ฝ่ายพี่สาวขมวดคิ้ว ไยเขาต้องถามเรื่องเหล่านี้ด้วย ตอนนี้เขาควรจะเป็นห่วงว่านางได้รับความอับอายมากน้อยเพียงใด จากนั้นก็ส่งคนไปจับนางเด็กน่าตายนั่นกลับมาถามโทษไม่ใช่หรือ
“ยังตะลึงอะไรอยู่ รีบพูดเร็ว!” กู้เฟิงคังกล่าวด้วยความร้อนรน
คราวนี้กู้ผิงฮุ่ยถึงได้กล่าว “ตอนที่ข้าไปถึง นางนอนอยู่บนเตียง ดูจากสีหน้าแล้วป่วยหนักทีเดียว ทว่าฝีปากกล้านัก ข้าบอกว่าข้าเป็นพี่สาวของเจ้า นางก็ไม่ได้โกรธเกรี้ยวอะไร กลับหัวเราะเสียด้วยซ้ำ เพียงแต่หัวเราะแปลกๆ ไม่ว่าพูดอย่างไรก็ไม่ยอมตามข้ากลับมารักษาจินเอ๋อร์ เดิมทีข้าคิดจะลากตัวนางกลับมา แต่ใครจะรู้ว่าจู่ๆ จะมีบุรุษร้ายกาจคนหนึ่งโผล่ออกมา พวกข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา จึงทำได้เพียงกลับมาก่อน” นางคิดในใจ หากไม่ใช่เพราะตอนนี้สกุลเฉียนวุ่นวายกันไปหมด ไหนเลยนางจะถ่อมาขอความช่วยเหลือที่นี่ ให้จงหยวนส่งคนไปจับพวกเขากลับมาโดยตรงเลยก็สิ้นเรื่อง
……….
ตอนที่ 322 ไม่เห็นแก่ความรักในวันวาน
“อะไรนะ ท่านลงมือกับนางด้วยหรือ” กู้เฟิงคังร้อนใจจนอยากจะลุกขึ้น ทว่าเมื่อขยับตัว บาดแผลบนบั้นท้ายก็เจ็บจนเขาต้องร้องเรียกมารดาเลยทีเดียว
กู้ผิงฮุ่ยไม่เข้าใจว่าไยน้องชายของตนถึงได้เคร่งเครียด และร้อนรนจนเสียอาการเช่นนี้ อีกทั้งเขาไม่ได้โมโหเพราะพี่สาวเช่นนางได้รับความอับอายที่หมู่บ้านหวงถัวอย่างเห็นได้ชัด
“เฟิงคัง เจ้าเป็นอะไรไป” นางถาม
กู้เฟิงคั
