พอใจเป็นอย่างยิ่งแล้วเท่านั้น ถึงจะมอบเงินชมเชยให้ นี่เป็นกฎเกณฑ์ระดับสูงของร้านอาหาร
พ่อครัวทุกคนล้อมรอบไป๋จื่อ พวกเขานำเงินชมเชยทั้งหมดที่ตนเองได้รับในวันนี้ ยัดใส่ในมือของนางในทันที “แม่นางไป๋ หากไม่ได้เจ้าสอนพวกข้าอย่างไม่เห็นแก่ตัว พวกข้าก็ไม่มีทางได้รับเงินชมเชยเหล่านี้ เพราะฉะนั้น เงินชมเชยเหล่านี้สมควรเป็นเจ้าที่ได้รับ”
ไป๋จื่อดันเงินกลับไป “ไม่เจ้าค่ะ นี่เป็นเงินที่พวกท่านควรจะได้รับ ข้าสอนพวกท่านเพราะข้าสัญญากับเถ้าแก่เฉินไว้ พวกท่านมีฝีมือดีเยี่ยมเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เรียนรู้เร็ว ทั้งยังตั้งใจทำ ถึงได้ทำอาหารรสชาติเช่นนั้นออกมาได้ ที่พวกลูกค้าชอบคืออาหารที่พวกท่านทำ เงินชมเชยก็เป็นสิ่งที่พวกเขามอบให้พวกท่าน ข้ารับไว้ไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ”
