รีบหัวเราะแห้งๆ “หูเฟิงแค่ล้อเล่นกับท่านเท่านั้น พี่เมิ่ง วันนี้ข้ามาหาท่าน เพราะอยากขอให้ท่านช่วยแนะนำข้าให้กับคนจำนวนหนึ่ง”
เมิ่งหนานมุ่นคิ้ว แนะนำให้กับคนจำนวนหนึ่ง? นางอยากจะทำอะไรกัน
“เจ้าอยากพบใครหรือ” เมิ่งหนานถาม
“พี่เมิ่ง แตงดินที่ข้าปลูกเริ่มขายได้แล้ว ก่อนหน้าที่จะเก็บแตงดินได้ ข้าต้องการติดต่อปูทางค้าขายเอาไว้ให้ดีเสียก่อน” ไป๋จื่อกล่าว
“ข้าช่วยอะไรเจ้าได้บ้าง” เมิ่งหนานไม่เข้าใจ
“พี่เมิ่งอาศัยอยู่ที่เมืองชิงหยวนนางถึงสองปี น่าจะมีร้านอาหารน้อยใหญ่ในเมืองนี้สนิทสนมกับท่านเป็นอย่างมากกระมัง”
เมิ่งหนานพยักหน้า “นับว่าสนิทสนมอยู่ แล้วอย่างไร เจ้าอยากนำแตงดินไปขายให้ที่ร้านอาหารหรือ”
ไป๋จื่อพูดต่อ “วันนี้ข้านำแตงดินมาด้วยจำนวนหนึ่ง ท่านเพียงช่วยแนะนำข้ากับเถ้าแก่ร้านอาหาร ข้าจะนำแตงดินทำเป็นอาหาร แล้วขอให้พวกเขาชิม หากพวกเขาซื้อแตงดินของข้า ข้าจะบอกวิธีทำอาหารให้กับพวกเขา ให้พวกเขาเพิ่มอาหารใหม่ลงไปในรายการของที่ร้าน”
ใต้เท้าเมิ่งเข้าใจในทันที เขายิ้มขึ้นมาโดยพลัน “ความคิดนี้ดีนัก ด้วยฝีมือการทำอาหารของเจ้า จะต้องสำเร็จอย่างแน่นอน”
“ข้าขอถือเป็นคำอวยพรจากท่านนะเจ้าคะ” นางยิ้มอย่างเบิกบาน งดงามจนแม้แต่แสงอาทิตย์ยังอับแสงลงไปบ้างเลยทีเดียว
……….
ตอนที่ 236 นำของอร่อยใดมาด้วย
จากนั้น เมิ่งหนานก็พาไป๋จื่อและหูเฟิงไปยังร้านอาหารขนาดใหญ่ที่สุดในเมือง ร้านสือเค่อ
เงาร่างของเมิ่งหนา
