น ทำให้ตนเองดูเหมือนว่าไม่ได้รับความยุติธรรม
หญิงชราโกรธจนแทบคลั่ง นางเพียงแค่ถามว่าพวกนางกำลังล้างอะไรอยู่ ไม่ได้พูดถึงเรื่องอื่นเลยสักนิด c9’fboก็ไม่ได้ ยังต้องกลายเป็นคนสารเลวอีกหรือนี่
ไม่ได้ นางจะไม่ทนรับความอัปยศเช่นนี้
หญิงชราปั้นรอยยิ้มบนใบหน้าเหี่ยวย่น รอยยิ้มของนางน่าเกลียดเสียยิ่งกว่าเวลาร้องไห้อีก
“จื่อยาโถว เจ้าจะต้องเข้าใจอะไรผิดไปแน่ๆ ข้ากับป้าสะใภ้ใหญ่ของเจ้าไม่เคยพูดอะไรเช่นนั้น ถึงแม้จะเคยพูด ก็ไม่ได้ว่าพวกเจ้าอย่างแน่นอน เจ้าหูฝาดแล้ว”
ไป๋จื่อยักไหล่ “อาจจะเป็นไปได้กระมัง ข้าอาจจะหูฝาด แต่เมื่อก่อนข้ากับท่านแม่ของข้าต้องกินอาหารเหลือ บางครั้งท่านแม่ของข้าทำงานกลับมาถึงบ้านช้า ก็ไม่เหลือแม้แต่อาหารเหลือให้กิน ชีวิตเช่นนี้เป็นปกติของครอบครัวเรา เรื่องเหล่านี้เจ้าจะปฏิเสธหรือ”
เรื่องนี้หญิงชราและหลิวซื่อปฏิเสธสักคำก็ใช้ได้แล้ว ไม่มีใครในหมู่บ้านรู้ไม่ใช่หรือ
……….
ตอนที่ 230 สู้วัวหรือม้าไม่ได้
หลิวซื่อมักจะนำเรื่องในบ้านออกไปพูดโม้ บอกว่าในบ้านมีสองคนที่ทำงานได้เหมือนกับวัวและม้า ทั้งยังไม่ต้องให้อาหารจนอิ่ม แม้ในบ้านจะไม่ได้เลี้ยงปศุสัตว์ แต่นางก็มีชีวิตไม่ต่างอะไรกับนายหญิง
สตรีในหมู่บ้านที่ทำงานนอกบ้านทั้งวันไม่มีจบสิ้น ต่างก็เคยได้ยินวาจาคุยโม้ของนางทั้งสิ้น เรื่องนี้แพร่สะพัดไปทั้งหมู่บ้านหวงถัวแล้ว ไม่มีใครไม่รู้
หลิวซื่อย่อมรู้ว่าตนเป็นฝ่ายผิด จึงรีบยิ้มเจื่อ
