้ชัดเจนได้หรือไม่”
“ข้าว่าข้าพูดชัดเจนแล้วเจ้าค่ะ แม้โจรป่าจะดุร้าย ทว่าแต่ไหนแต่ไรพวกเขาเพียงแค่ปล้นพ่อค้าและชาวบ้านธรรมดา ท่านเคยได้ยินว่าโจรป่าปล้นขบวนรถของทางการหรือไม่ แล้วใต้เท้ากู้ของพวกท่านได้ส่งคนไปปราบโจรหรือไม่ จับโจรได้สักหนึ่งหรือสองคนหรือไม่?” ไป๋จื่อกล่าว
องครักษ์จินที่อยู่ข้างๆ ตบเข่าฉาดอย่างแรง กล่าวด้วยความตื่นตะลึงว่า “แม่นางไป๋นับว่ากล่าวเตือนสติข้าแล้ว หลังจากโจรป่าปล้นขบวนรถ คุณชายก็ส่งข้าออกนอกเมืองไปตรวจดู พบว่านอกจากรอยล้อรถที่สะเปะสะปะแล้ว บริเวณที่เกิดเหตุไม่มีร่องรอยของการต่อสู้เลย แม้แต่รอยเลือดสักนิดเดียวก็ไม่มี ตอนนั้นข้ารู้สึกสงสัยเป็นอย่างยิ่ง ทว่าไม่มีหลักฐาน และไม่มีผู้ใดให้ข้าสอบถามได้ จึงทำได้เพียงกลับมาก่อน ระหว่างทางกลับมา ข้าผ่านสถานพักม้าแห่งหนึ่ง ในนั้นมีคนอยู่มากมาย คนเหล่านั้นดูท่าทางเป็นทหาร มีดาบเหน็บไว้ตรงเอว แต่สวมเสื้อผ้าธรรมดาทั่วไป ดูไม่ออกว่าพวกเขามาทำอะไร กระนั้นเมื่อข้าเงยหน้ามองไป ข้าเห็นเสื้อผ้าทหารราชสำนักแขวนอยู่นอกหน้าต่าง เดิมทีข้าไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก”
……….
ตอนที่ 220 เครื่องเพิ่มแรงบีบมือที่ทำจากยาง
“แต่ใครจะรู้ บุรุษที่กำลังตากเสื้อผ้าคนหนึ่งเห็นข้ามองเสื้อผ้าของเขาอยู่ข้างนอก เขาก็รีบร้อนเก็บเสื้อผ้าของตนกลับไปทันที”
สีหน้าของเมิ่งหนานเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง “เจ้าแน่ใจว่านั่นคือเสื้อผ้าของทหารราชสำนักใช่หรือไม่”
องครักษ์จ
