นำ แลกเงินกลับมาสักหน่อย ไม่เพียงคืนเงินค่ารักษาของท่านหมอลู่ได้ ยังซื้อข้าวและเสบียงอาหารมาได้ทันท่วงที ท่านก็เห็นว่าทั้งบ้านล้วนกินแต่ผักป่าทุกวัน จนหน้าจะกลายเป็นผักกันหมดแล้ว”หลิวซื่อตาเป็นประกาย นึกถึงความล้ำค่าของพู่หยกชิ้นนั้นทันที นั่นเป็นหยกคุณภาพสูง จะต้องได้เงินมาไม่น้อยแน่นอนหญิงชรากดพู่หยกที่ซ่อนอยู่ในเสื้อผ้าอย่างแน่นหนา พู่หยกชิ้นนี้เป็นของดีจริงๆ ใส่ไว้กับตัวแล้วรู้สึกเย็นกายตลอด แต่ไหนแต่ไรมันไม่เคยร้อน ต้องเป็นหยกคุณภาพสูงอย่างแน่นอน ตลอดทั้งชีวิตนี้ของนางไม่เคยเห็นของดีเช่นนี้มาก่อน นางยังไม่ทันใส่จนชินเลย จะนำออกไปขายได้อย่างไร“ไม่ได้ๆ นี่เป็นของข้า ใครก็คิดจะนำมันไปไม่ได้” หญิงชราหันหลังให้สะใภ้รอง มือขวากดหน้าอกไว้ไม่ยอมปล่อยจางซื่อกล่าวว่า “ท่านแม่ หากถึงวันที่ท่านหมอลู่นำบ้านเราไปแล้ว ท่านใส่หยกชิ้นนี้ไปขอทานอยู่กับพื้นดิน ดูสิว่าท่านจะยังรักษามันไว้ได้หรือไม่”ข้างนอกนั่นมีโจรขโมยไม่รู้มากมายเท่าไร ไม่ต้องพูดถึงพู่หยกคุณภาพสูงเช่นนี้ ถึงแม้เป็นเพียงปิ่นปักผมสำริด ก็คงจะถูกคนแย่งไปเช่นกันจางซื่อเห็นสีหน้าของแม่สามีอ่อนลงบ้าง จึงกล่าวต่อว่า “ได้ยินว่าช่วงนี้ทางใต้มีน้ำท่วม ผู้ประสบภัยหลายคนมาที่พื้นที่ของพวกเรา เหล่าผู้ประสบภัยนั่นมีชีวิตอย่างยากลำบาก ยังจะมีเรื่องอะไรที่ทำได้นอกจากขโมยอีกเล่า”หลิวซื่อก็ถือโอกาสโน้มน้าวเช่นกัน “จริงด้วยเจ้าค่ะ หากพวกเราไม่มีแม
