้แต่บ้าน ก็ไม่ต่างอะไรกับผู้ประสบภัย ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่หยกชิ้นนี้เลย เสื้อผ้าติดตัวพวกเราก็อาจจะถูกคนแย่งไปทั้งสิ้น”หญิงชราอายุปูนนี้แล้ว นางใช่ว่าจะเป็นคนโง่ แม้รู้ว่าสะใภ้ทั้งสองกำลังขู่ให้นางกลัว แต่ก็เป็นจริงดังคำขู่นั้น หากไม่เหลือแม้แต่บ้าน เช่นนั้นแล้วเรื่องอะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น
ตอนที่ 188 จำนำหยก
ไม่เพียงแค่ต้องขอทาน ที่ซุกหัวนอนยังไม่มี
หลิวซื่อชำเลืองมองไปยังแม่สามี พูดอ้ำอึ้งว่า “แต่ตอนนี้พวกเราจะหาเงินหกตำลึงเงินได้หรือเจ้าคะ”
หญิงชราถลึงตามองนางครั้งหนึ่ง กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “เจ้าว่าตอนนี้ข้าเหมือนมีเงินหกตำลึงเงินหรือ”
ในใจนางไม่รู้ว่าสาปแช่งลู่จ่างชุนไปกี่รอบแล้ว ตกลงกันไว้แล้วแท้ๆ ว่าจะคืนเขาเพียงสี่ตำลึง ตอนนี้เปลี่ยนเป็นหกตำลึงแล้ว เห็นว่าเงินของพวกนางสกุลไป๋ได้มาจากลมพัดหรืออย่างไร
สะใภ้ใหญ่ตาแดงก่ำในทันที ต้องทนหิวทุกวันยังพอว่า ทว่าตอนนี้แม้แต่บ้านก็ใกล้จะกลายเป็นของคนอื่นแล้ว เช่นนั้นแล้วจะใช้ชีวิตอย่างไร จะยังใช้ชีวิตต่อไปได้อีกหรือ
หญิงชรากล่าวด้วยความเกลียดชัง “ล้วนต้องโทษนางเด็กน่าตายนั่น เหตุใดนางไม่ตายๆ ไปเสียเลย เหตุใดถึงยังฟื้นขึ้นมาได้ ตั้งแต่นางฟื้นขึ้นมา พวกเราสกุลไป๋พบเจอหายนะไม่เว้นแต่ละวัน ทุกอย่างเป็นเพราะนาง”
ทีแรกเสียเงินสองตำลึงรักษานางสารเลวจ้าวหลาน ต่อมาก็ถูกบีบให้เขียนหนังสือแสดงหนี้หกตำลึงเงิน จากนั้นในบ้านก็ถูกนักเลงหัวไม้จากห
