ของนางกำลังนั่งแกว่งขาอยู่ในลานบ้าน หลายวันมานี้นางล้วนออกไปขุดผักป่า เพราะหญิงชราไม่ได้ใช้แรงแขนขามานานหลายปี ตอนนี้จึงรู้สึกไม่ไหวแล้ว
หลิวซื่อเข้าไปใกล้แม่สามี พลางกล่าวด้วยความโมดหว่า “ท่านแม่ ท่านยังไม่รู้กระมัง ที่ดินอยู่อาศัยที่ไป๋จื่อและจ้าวหลานเพิ่งแบ่งได้มา ตอนนี้เริ่มมีความเคลื่อนไหวแล้ว”
หญิงชราหยุดแกว่งขาในทันที แล้วเงยหน้ามองหลิวซื่อที่ยืนอยู่ข้างๆ ตน “เคลื่อนไหว? เร็วเช่นนี้เลย? แล้วเชิญช่างที่ไหนมาทำงานล่ะ”
สะใภ้ใหญ่ส่ายหน้า ในสายตาเต็มไปด้วยความอิจฉาและริษยา “เมื่อครู่ข้าไปดูมาแล้ว ไม่ใช่คนในหมู่บ้านของพวกเรา ล้วนเป็นคนจากต่างถิ่น มีทั้งหมดหลายสิบคนเลยนะเจ้าคะ อิฐหรือกระเบื้องอะไรล้วนส่งมาพร้อมสรรพ นางช่างใช้เงินมือเติบจริงๆ ซื้ออิฐและกระเบื้องมากมายขนาดนั้น ต้องการจะสร้างบ้านเลียนแบบคนในเมืองกระมัง”
หญิงชราตกใจจนผุดลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ “อะไรนะ นางจะสร้างบ้านจากอิฐและกระเบื้อง ทั้งยังเชิญคนทำงานมาหลายสิบคน?”
หลิวซื่อพยักหน้า “ไม่ใช่ที่ดินที่มีขอบเขตกว้างสักเท่าไร แต่กลับมีอิฐส่งมามากมายถึงเพียงนั้น นางจะต้องสร้างบ้านอิฐและกระเบื้องแน่นอนเจ้าค่ะ”
……….
ตอนที่ 186 ไป๋หลัวซื่อ“เหอะ นางเด็กน่าตายนี่ ใช้เงินมือเติบต่อไปเช่นนี้ แล้วจะเหลือเงินใช้ต่อไปอีกสักกี่น้ำ” หญิงชราปวดใจนัก ราวกับว่าไป๋จื่อใช้เงินของนางก็ไม่ปานหลิวซื่อก็รู้สึกขัดใจ “ถึงจะฟุ่มเฟือย แต่นั่นก็เป็นเงินข
